Τροφή για σκέψη η ερώτηση του Σάσα

 

<<Μέχρι πότε θα χάνονται νέα παιδιά για το τι ομάδα και φανέλα υποστηρίζουν ;>>

Η ουσιαστική ερώτηση  του Σάσα Βεζένκοφ.

Πραγματικά έχετε αναρωτηθεί ποτέ από πού  προέρχεται, από πού πηγάζει αυτή η τυφλή, οπαδική,  φανατίλα  για τις ομάδες ;

Μήπως προέρχεται από την ανεπάρκεια και την έλλειψη προσωπικότητας;  Και ενός άρρωστου εγωισμού που διέπει όλους αυτούς που συναθροίζονται σε πολύχρωμες βίαιες  οπαδικές μάζες;  Όχλος  που δε διστάζει να προβεί ακόμη και σε εγκληματικές ενέργειες ;

Για ποιους σφάζονται νέα παιδιά ;

Για Ανώνυμες Εταιρείες ποδοσφαίρου, μπάσκετ  κ.ο.κ.; Ή μήπως τελικά είναι κάτι πιο βαθύ που απεγνωσμένα και με λάθος τρόπους ψάχνει επιβεβαίωση;

 Για ποιους αρνείστε να παραδεχτείτε ότι ο αντίπαλος θα υπάρξουν φορές που θα είναι καλύτερος;   Γιατί ΑΝ ΔΕΝ  έχετε   κάποιο δικό σας άτομο ,που βρίσκεται σε ακαδημίες ή παίζει σε αυτές τις ομάδες, και θέλετε οπωσδήποτε να κερδίζει η ομάδα ,ακόμα και όταν δεν το αξίζει, (εκεί  μάλιστα φαίνεται και το ποιον και το σπίτι  του καθενός ) διότι , έτσι νομίζετε ότι απολαμβάνετε  κοινωνική αναγνωρισιμότητα (έναντι των συνανθρώπων σας) ίσως και  κάποιο, πράγματι υπαρκτό, άμεσο ή έμμεσο συμφέρον, ΑΝ ΔΕΝ  έχετε παίξει κάποιο <στοίχημα>(δηλαδή, αν δεν είστε κονώς μικροί ή μεγάλοι παράνομοι ή και νόμιμοι τζογαδόροι) που περιμένετε να βγεί,  ΑΝ ΔΕΝ είστε ,ο ίδιος , μέτοχος  έχοντας επενδύσει (όπως γίνεται με τις μετοχές) σε αυτή την ομάδα  και περιμένετε αποδόσεις (ποικιλόμορφων) κερδών, ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ , ΠΟΙΟΣ Ο  ΛΟΓΟΣ, για ένα τέτοιο αχαλίνωτο και άρρωστο πάθος; Το οποίο, στην τελική, δεν δικαιολογείται  σε καμία των περιπτώσεων για κανένα ,θετικά εξελίξιμο, μοντέλο σύγχρονης κοινωνίας.

 

Οι παίκτες ,σε όλες τις μεγάλες κατηγορίες των αθλημάτων ,είναι επαγγελματίες αθλητές. Πληρώνονται αδρά (από όλους εσάς που γεμίζετε τα ταμεία των  γηπέδων και τα ταμεία των εταιρειών του Στοιχήματος) και ούτε καν σας  γνωρίζουν ή τους ενδιαφέρει να σας μάθουν. Ούτε καν  ασχολούνται στην πραγματικότητα (πέρα από τα σύγχρονα επικοινωνικά <τρικ ευχαριστιών> που ξαναγυρίζουν στους ίδιους!) με  τα εκατομμύρια των απλών φιλάθλων που έτυχε ή επέλεξαν να συμπαθούν ένα άθλημα και κάποιες ομάδες. Οι πρόεδροι κατά κύριο λόγο (πλην ελαχίστων και μεμονομένων περιπτώσεων) κοιτάνε την <τσέπη> τους. Και ,μέχρι ενός σημείου, καλά κάνουν.Οι παίκτες, ως επαγγελματίες, αλλάζουν πλευρές και στρατόπεδα  αναλόγως  ποιος θα τους <σκάσει> τα πιο πολλά. Και αυτό είναι όλο. Κάνουν τη δουλειά τους. Φαντάζεσαι (επάνω στην ορμή της νιότης) να έχεις χάσει τη ζωή σου ή να έχεις αφαιρέσει τη ζωή ενός συνανθρώπου σου επειδή σου έθιξε τον <παιχταρά> που παίζει στην ομάδα που εσύ (τυφλά και φανατικά) σου έμαθαν να υποστηρίζεις; Και αυτός ο <παιχταράς> ,πέραν της καταστροφής που σου προκλήθηκε ή προκάλεσες ,ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΠΡΙΝ ΔΡΑΣΕΙΣ, συν τοις άλλοις, του χρόνου μπορεί να είναι στους απέναντι; Αυτούς που θεωρείς, κακώς εννοούμενα, <απέναντι>. Η ερώτηση γίνεται ,απλά, για να δεις ποιούς και τι (τυφλά) υποστηρίζεις.

 

Όποιοι ζουν ακόμη και μεταφέρουν  κλισέ του τύπου <η τάδε ομάδα είναι ιδέα>  και μπαρούφες του στυλ <Εσείς δε μπορείτε να καταλάβετε τι σημαίνει να είσαι αυτή η ομάδα και τι σημαίνει αυτό το σήμα και αυτή η φανέλα>,  ή είναι βαθιά νυχτωμένοι (έως επικίνδυνοι,  λόγω βλακείας), ή τα <παίρνουν> με κάποιο τρόπο από τις ομάδες που με τη σειρά τους τα πέρνουν από τους οπαδούς. Άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Απλά  για  να πουλάνε (είτε ευγενικά είτε χυδαία) οπαδιλίκι.  Επεκτείνοντας έναν (ανούσιο) κοινωνικό διχασμό. Αυτοί είναι ακόμη πιο επικίνδυνοι. Εκατοντάδες εκπομπές <δημοσιογράφων> , από διάφορα στρατόπεδα, στα κανάλια (κρατικά και μη) στις σελίδες των εφημερίδων και τα social media, κάνουν τη <δουλειά > τους. Εσύ που ,με τη συμμετοχή σου, τους πληρώνεις, τι κάνεις; Σου δίνουν να φας οι ομάδες ; Πληρώνουν τους λογαριασμούς σου; Πληρώνουν τους φόρους σου;  Όχι! Σου πουλάνε ένα <προιόν>  το οποίο μάλιστα αρκετές φορές είναι κατώτερο των προσδοκιών σου, του χρόνου που διέθεσες αλλά και των χρημάτων που έδωσες για να το αγοράσεις .

Κάπου είχα διαβάσει κάποτε ότι η <συμπεριφορά> της εξέδρας αντανακλά το επίπεδο, την ποιότητα και το ήθος  της εκάστοτε κοινωνίας.

Η όποια ομάδα, λοιπόν, υποστηρίζεις  ως φίλαθλος για λόγος ψυχαγωγίας (και μέχρι εκεί)δεν θα γίνει καλύτερη επειδή  εσύ έγινες ένα με την πλέμπα και (στην καλύτερη περίπτωση) βρίζεις εν χορώ  τον αντίπαλο  που παίζεις, τους αντίπαλους οπαδούς, τους παίκτες και τους διαιτητές. Η ομάδα σου Θα γίνει καλύτερη επειδή βάσει σχεδιασμού θα έχει δομηθεί για να γίνει καλύτερη. Και αυτό θα αποτυπώνεται διαχρονικά στα αποτελέσματα και στην ιστορία της κάθε ομάδας. ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ . ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΓΕΡΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ.

Όσους ακούτε να  φανατίζονται και να το παίζουν θύματα και αδικημένοι , όσους ακούτε να λένε πως τα δικά τους πρωταθλήματα είναι <καθαρά> και των άλλων <βρόμικα> , πως πάντα αυτοί είναι οι σωστοί και οι άλλοι λάθος, πως τα δικά τους παιδιά είναι τα <καλά>, πως πάντα φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από αυτούς κ.ο.κ . να ξέρετε πως ,ειδικά αυτοί ,είναι έτσι  παντού. Σε όλες τις εκφάνσεις  της κοινωνικής τους ζωής. Έτσι ζουν. Έτσι (δυστυχώς) αναπαράγονται . Έτσι είναι στην καθημερινότητά τους. Και έτσι ψηφίζουν (όταν ψηφίζουν) τις  εκάστοτε κυβερνήσεις.Από τις οποίες ,μετά, ζητάνε και τα ρέστα!

 Για  προσωπικά και μόνο  οφέλη .Τα οποία  οφέλη και οι ανταμοιβές ,σε μια αξιοκρατική κοινωνία, με αυτογνωσία του πληθυσμού της, θα διανέμονταν βάσει προσόντων, ταλέντου και εκπαίδευσης αντί (μόνο) για την καταγωγή, τον πλούτο ή τις γνωριμίες .

Όμως ,αρέσει δεν αρέσει, πάντα οι κοινωνίες έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν.

Ένα από τα πολλά  χρήσιμα που διδάσκει η ψυχολογία είναι πώς, όση αδικία και κακία βλέπεις έξω , άλλη τόση (ίσως και περισσότερη) υπάρχει μέσα σου.

Στο κομμάτι της υποστήριξης των ομάδων, σε λογικά πλαίσια, θυμάμαι ότι πιο παλιά έπιανα τον εαυτό μου να αγανακτεί για τα άδικα σφυρίγματα και τα μη σφυρίγματα. Τα οποία μπορεί να έκριναν και τίτλους. Μετά από λίγο σκεφτόμουν <και τι έγινε;>  Άλλες φορές τυχαίνει να αδικείσαι και άλλες να ευνοείσαι. Έτσι είναι. Για όλους και για όλα.

 Το σημαντικό είναι να μην λες ψέματα στον ίδιο σου τον εαυτό. Να μην αναγνωρίζεις την υπαρκτή ανωτερότητα του αντιπάλου. Να εθελοτυφλείς και μάλιστα εις γνώσιν σου. Να προσπαθείς να μειώσεις τον άλλον αντί  να μάθεις γιατί έχασες προκειμένου να διδαχθείς και  να εξελιχθείς. Ώστε την επόμενη φορά να τον φτάσεις ,να νικήσεις και στα πλαίσια της ευγενούς άμιλλας να τον ξεπεράσεις. Ας απολάυσουμε  τα ματσάκια. Και ας κερδίσει ο καλύτερος. Ή έστω ας κερδίσει (με καθαρό τρόπο) ο πιο τυχερός. Και αυτό είναι όλο.

 Για  εκείνους  λοιπόν που , ως υγιείς φίλαθλοι, παρακολουθούν τα πρωταθλήματα,η ομάδα που πραγματικά είναι άξια να πάρει το (όποιο) πρωτάθλημα, ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙ! Και ας μην είναι αυτή που συμπαθούμε. Μόνο έτσι (με αυτογνωσία) μπορούν οι άνθρωποι να αναπτύξουν και  να εξελίξουν την καλή εκδοχή του εαυτού τους , ώστε γενικά να γίνουν καλύτερα τα πράγματα.Ανώνυμες Εταιρείες είναι οι ομάδες. Και οι φανέλες.Τίποτα περισσότερο.

                                                 Κείμενο , φώτο, Μουσική επιλογή:

Γιάννης Βασιλείου.

 

Η Μουσική σήμερα.