Mr Soul Radio

Εικοστός Πρώτος Αιώνας.
Σε ένα πλαίσιο αχαλίνωτης παγκοσμιοποίησης ο κόσμος μας ,μεταξύ άλλων, βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Τη φυσική ηλιθιότητα και την τεχνητή νοημοσύνη. Η δεύτερη φοβίζει πολλούς. Αλλά η πρώτη είναι ίσως πολύ επικίνδυνη.
Ίσως επειδή η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μάθει ενώ η ανθρώπινη ανοησία όχι πάντα.
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι βρισκόμαστε στην πιο μορφωμένη εποχή της ανθρώπινης ιστορίας.

Τα πανεπιστήμια και οι σχολές είναι περισσότερα, η πρόσβαση στη γνώση και στην τεχνολογία είναι περισσότερη από ποτέ. Και όμως ποτέ άλλοτε στην ιστορία οι άνθρωποι δεν είχαν τόση πληροφορία και ταυτόχρονα τόση σύγχηση όσο σήμερα (κάνοντας ένα λογοτεχνικό παραλληλισμό, όπως έγραφε παλιότερα και ο Αντώνης Σαμαράκης ότι ,ποτέ οι στέγες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά η μια στην άλλη και ποτέ οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο αποξενωμένες) εξ αιτίας και της παραπληροφόρησης που υπάρχει συνάμα. Αυτό συμβαίνει γιατί στη πραγματικότητα οι κοινωνίες δεν υποφέρουν από έλλειψη δεδομένων αλλά κυρίως υποφέρουν από έλλειψη κρίσης.
Η γνώση δεν είναι το ίδιο με τη σοφία. Ποτέ δεν ήταν.
Ακριβώς για το λόγο αυτό είναι άλλο η πληροφορία και άλλο η κατανόηση.
Η φυσική ηλιθιότητα και η βλακεία δεν είναι μόνο θέμα γονιδίων ή του δείκτη νοημοσύνης. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Είναι η δύναμη και η ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει τα όρια του. Ο ηλίθιος άνθρωπος δεν είναι απλώς λάθος. Δεν είναι μόνο λάθος. Είναι βέβαιος. Δεν αμφιβάλλει ποτέ, δεν ελέγχει τον εαυτό του, δεν αλλάζει γνώμη. Και αυτό τον κάνει επικίνδυνο. Η ιστορία μας δείχνει κάτι απλό. Οι μεγαλύτερες καταστροφές της ανθρωπότητας δεν έγιναν απαραίτητα από κακούς ανθρώπους. Έγιναν από βέβαιους ανθρώπους. Από ανθρώπους που πίστευαν ότι έχουν απόλυτο δίκιο. Και τώρα μας προέκυψε και η τεχνητή νοημοσύνη. Μηχανές και συστήματα εξελισσόμενων λογισμικών που γράφουν, υπολογίζουν, αναλύουν και μαθαίνουν.Πολλοί φοβούνται ότι οι μηχανές θα μας αντικαταστήσουν. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο : Θα μας ξεπεράσουν? Όχι να μας ξεπεράσουν απαραίτητα σε δύναμη και ανθεκτικότητα στο χρόνο αλλά σε κάτι πολύ πιο απλό.

Σε λογική. Διότι μια σύγχρονη μηχανή μπορεί να κάνει κάτι που συχνά ο άνθρωπος αρνείται να το κάνει. Να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος.Οι άνθρωποι συχνά μπερδεύουν τα πτυχία με τη νοημοσύνη. Αλλά μπορεί κάποιος να έχει διδακτορικό και να εξακολουθεί να παραμένει ηλίθιος.

Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι η τεχνητή νοημοσύνη. Είναι ο συνδυασμός της με την ανθρώπινη ανοησία. Ισχυρά εργαλεία στα χέρια ανθρώπων χωρίς κρίση. Η ιστορία μας δείχνει ότι η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πρόοδο ή για καταστροφή. Η διάσπαση του ατόμου (όπως για παράδειγμα είχε γράψει και ο Άλντους Χάξλευ το 1931 ,στον πρόλογο του <Θαυμαστού Καινούργιου Κόσμου> ,είναι ένα σπουδαίο και επιδραστικό σημείο στην ανθρώπινη ιστορία. Μέχρι , ίσως, να τιναχτούμε όλοι στον αέρα και να τελειώσει η ιστορία μια για πάντα. Επίσης σπουδαίο σημείο τεχνολογικής εξέλιξης για την ανθρωπότητα ήταν και το διαδίκτυο και ο ψηφιακός μετασχηματισμός. Θα ήταν τουλάχιστον ανόητο να αρχίσω να κατηγορώ την ύπαρξη του διαδικτύου,το οποίο αυτή τη στιγμή χρησιμοποιώ, επειδή αρκετοί το χρησιμοποιούν χωρίς όρια
και συχνά για δόλιους σκοπούς.Το εργαλείο δεν είναι το πρόβλημα.Ο χρήστης είναι.
Όπως κατ' επανάληψη έχω γράψει π.χ. το μαχαίρι είναι για να κόβουμε ψωμί.

Τώρα έφτασε η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Το πιο σπάνιο πράγμα στον κόσμο δεν είναι η ευφυία. Είναι η πνευματική ταπεινότητα.

Η ικανότητα να πεις πως ίσως να κάνω λάθος, ίσως να μην ξέρω , ίσως να πρέπει να μάθω κάτι καινούργιο ή κάτι περισσότερο.Όχι περισσότερη πληροφορία.Περισσότερη επίγνωση. Το περίφημο, κάθε φορά, Γνώθι Σαυτόν. Σε όποιο στάδιο εξέλιξης μπορεί να βρίσκεται (εάν βρίσκεται) ο άνθρωπος.

Η τεχνητή νοημοσύνη θα συνεχίσει να υπάρχει και να εξελίσσεται. Το ερώτημα που ,από παλιά, παραμένει είναι άλλο: Θα εξελιχθεί και η ανθρώπινη συνείδηση; Ή θα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τα (νέα) τεχνολογικά επιτεύγματα, όχι προς όφελος των πληθυσμών, όπως θα έπρεπε, αλλά ως μέσο επιβολής και ελέγχου επάνω στον άνθρωπο; Γιατί αν δεν εξελιχθεί τότε το μεγαλύτερο πρόβλημα του κόσμου μας και μάλιστα του σημερινού παγκοσμιοποιημένου (κατά ανεξέλεγκτο τρόπο)¨κόσμου μας δεν θα είναι η εξέλιξη της τεχνολογίας και οι μηχανές.

Θα είμαστε και πάλι εμείς. Που δεχτήκαμε την εκμετάλλευση και την άνιση μεταχείρηση από τα πρώτα στάδια προσπάθειας συλλογικής συνύπαρξης των ανθρώπων (σε νομάδες) μέχρι τις
οικογένειες κάθε μορφής (για όσο ακόμα θα μπορούν να υπάρχουν οικογένειες) ανά τους αιώνες.
Εμείς όπου στο σύγχρονο κόσμο στο βωμό του (άπληστου) και βρόμικου κέρδους δεχτήκαμε να συμμετάσχουμε σε σπουδές και γνώση με ανύπαρκτο ήθος,

σε εμπόριο χωρίς φραγμούς και σε εμπορικές δραστηριότηες χωρίς ποιότητα και ηθική.

Ο Χάξλευ είχε γράψει πως μόνο οι ανθρωποκεντρικές επιστήμες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Και ότι οι επιστήμες που ασχολούνται με την ύλη μπορούν να εφαρμοστούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να κάνουν τη ζωή δύσκολη και ανυπόφορη.

Επειδή όμως πρακτικά είναι αδύνατον να απομονωθούν οι ανθρωποκεντρικές επιστήμες από την εξέλιξη της επιστήμης της τεχνολογίας πάντα ο χρήστης θα ορίζει και θα καθορίζει το αποτέλεσμα.