s

Τρίτη, Απριλίου 07, 2020

Flashback Asteria 1990 Δέκα(10)Τραγούδια

Σήμερα θα θυμηθούμε δέκα(10) από τα κομμάτια που ακούγαμε το καλοκαίρι του 1990.
Το ξεκίνημα της νέας δεκαετίας,τότε,σηματοδοτούσε μουσικά τα σαγηνευτικά ρυθμικά αργόμπιτα της <σχολής> του Jazzie B.και των Soul2Soul από την μία μεριά και την έκρηξη της Techno House που είχε ξεκινήσει από την άλλη.Στον αντίποδα ξεκινούσε από το Λονδίνο το <Britpop των 90'ς>με συγκροτήματα όπως οι Stone Roses,οι James,οι Inspiral Carpets,οι Charlatans,οι Happy Mondays,οι Blur,οι Oasis και πάρα πολύ άλλοι.Αριστουργήματα φτιαγμένα με χαρμάνια από την κλασική βρετανική ποπ,των προηγούμενων δεκαετιών,glam rock,punk rock και indie pop.
Εμείς θα μεταφερθούμε για λίγο στο καλοκαιράκι του 1990 στην πλαζ <Αστέρια>που το βράδυ λειτουργούσε σαν μπαράκι και θα ξαναθυμηθούμε δέκα από τα τραγούδια που έπαιζαν και ακούγαμε τότε.
Στην Φώτο μετά από αρκετά ποτά...d.j Leo και John στα <Αστέρια>.
Υ.Γ. :Λίγες μέρες πριν ανοίξει το <Negro Summer Club> στη Γλύφα Χαλκίδας.
Καλή μας διασκέδαση!

Αλήθεια,ταιριάζουν οι δίδυμοι με τους σκορπιούς.Προσωπικά τους συμπαθώ,αλλά...
Κάποιος μου είχε πει πως υπάρχει καρμική σχέση ?!!(Πόσα θες να μας τρελάνεις...χα!χα!χα!)
Υ.Γ.2 : Κουίζ : Ταιριάζουν οι δίδυμοι με τους σκορπιούς?!...


1.INXS-Suicide Blonde





2.David Stewart- Lily Was Here





3.Fine Young Cannibals - I'm not Satisfied 





4.Electronic - Getting Away with it





5.Vanilla Ice- Ice Ice Baby





6.Ice MC - Scream





7.Snap - The Power





8.Black Box - Everybody Everybody





9.Beats International-Dub Be Good To Me





10.Guru Josh -Infinity





Κείμενο,φώτο & μουσικές  επιλογές:

Γιάννης Βασιλείου.













Η Μουσική σήμερα:



















Κυριακή, Μαρτίου 29, 2020

Ακούστε τι θα γίνει! One Nation Under A Groove

Ένας Πλανήτης Κάτω Από Έναν Ηλεκτρονικό Εγκέφαλο!

Θα σας το πω όπως ακριβώς το σκέφτηκα με το φτωχό μου το μυαλό.Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσα εκατομμύρια,τελικά,θα είναι τα θύματα από τον <ιό>,ανά τον κόσμο,αλλά θα προσπαθήσω να φανταστώ πως θα είναι ο κόσμος όταν <όλο αυτό> θα έχει τελειώσει!
Θα θέσω μερικά απλά ερωτήματα.
Ξεκινάμε:
Όταν αυτό τελειώσει(?!) θα ξαναβγείτε έξω και θα κάνετε όλα αυτά που κάνατε,πριν τον <ιό>, με τον ίδιο τρόπο?Δηλαδή,θα πηγαίνετε με την ίδια άνεση στη δουλειά σας με τα μέσα μαζικής μεταφοράς,θα ψωνίζετε από τα πάσης φύσεως καταστήματα ,θα χαιρετάτε δια χειραψίας τον άλλον,θα βρίσκεστε όπου θα υπάρχει πολύς κόσμος,θα τρώτε έξω,θα πιάνετε,θα ακουμπάτε τους άλλους-χωρίς γάντια,μάσκες αναπνευστήρες και αποστειρωμένα χατομάνδυλα-θα κάνετε το ίδιο εύκολα σχέσεις και σεξ?Θα ταξιδέυετε,θα στριμώχνεστε στις εξέδρες ενός γηπέδου,θα συνωστίζεστε στις παραλίες,στις συναυλίες ή οπουδήποτε αλλού,?Γενικά θα κάνετε τα πάντα όπως τα κάνατε πριν ο πλανήτης πατήσει <Pause>και ενώ ακόμα ίσως παραμένουν αδιευκρίνιστοι όλοι οι τρόποι που μπορεί να μεταδίδεται ο συγκεκριμένος <ιός>?
Ναι !Γιατί όχι θα πεί κάποιος,εφόσον αυτό θα έχει περάσει!Δεν θα μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το πότε μπορεί να λήξει μια καραντίνα.Ούτε για μια τυχόν αναζωπύρωση των κρουσμάτων καθώς μια πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων που δεν τηρεί τους κανόνες είναι αρκετή να τινάξει στον αέρα ολόκληρες μεγαλουπόλεις με την διασπορά και την μετάδοση του <ιού> εκεί που όλα φαίνονταν πως είχαν περάσει!
Και πως θα ξέρουμε ότι πράγματι <έχει περάσει> την στιγμή που ,άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο,όλοι είμαστε δυνητικά επιρρεπείς στις πάσης φύσεως μολύνσεις,πόσο μάλλον σε κάτι τόσο άγνωστο και επικίνδυνο?
Πρέπει να βρεθεί μια <Κοινή Βάση Ασφάλειας> για τα Εναπομείναντα Εκατομμύρια του Πληθυσμού του πλανήτη μετά από αυτή την<περιπέτεια>.Για να μπορέσει,λοιπόν,ο κόσμος να ξανακάνει με τον ίδιο τρόπο και με την ίδια γνώριμη <αίσθηση ασφάλειας> όλα αυτά που έκανε πριν το <χτύπημα του ιού> δηλαδή,να συναθροίζεται,να συναλλάσσεται(είτε διαδικτυακά,είτε όχι)και να ζεί όπως ζούσε θα πρέπει ΑΥΤΟ να αποδεικνύεται,κάθε στιγμή,σε κάθε του καθημερινή δραστηριότητα και ενέργεια μπροστά στα μάτια του!
Θα το περιγράψω όσο πιο απλά μπορώ.
Η κοινή βάση,λοιπόν,μπορεί να είναι αναγνωριστικό στοιχείο π.χ.ένα βραχιολάκι που θα φοράει ο κάθε άνθρωπος(όπως φορούσαν στο τέλος της ταινίας <Contagion>...)που θα δηλώνει πως έχει εμβολιαστεί και είναι άτρωτος απέναντι στον συγκεκριμένο <ιό>.Αυτό το <βραχιολάκι> λοιπόν θα είναι ένα είδος ψηφιακού ποιστοποιητικού που θα μπορεί (αργότερα ίσως και με την μορφή ενός ανθρώπινου εμφυτεύματος-μικροτσίπ )να δείχνει άμεσα ποιός έχει <εμβολιαστεί> και ποιός όχι καθώς και πολλές άλλες πληροφορίες.
Έτσι ο καθένας θα βλέπει(το βραχιολάκι στον καρπό του άλλου)ότι εκείνος/η που έχει απέναντί του είναι <εμβολιασμένος> άρα μπορεί να αρχίσει μια συναναστροφή/συναλλαγή/επαφή μαζί του.
Στην περίπτωση που δεν έχει βραχιολάκι δεν θα ενδιαφέρει καθόλου εκείνους που έχουν καθώς ακόμα και ΑΝ έχει τον <ιό> δεν θα μπορεί να τους βλάψει.Απλά θα τον αποφεύγουν.
Η περίπτωση του ατόμου που δεν θα διαθέτει<Το Βραχιολάκι> θα σημαίνει ένα γενικότερο κοινωνικό αποκλεισμό που θα αγγίζει τα όρια της παραβατικότητας καθώς το άτομο δεν θα μπορεί ούτε να αγοράσει ούτε να πουλήσει οτιδήποτε.Έτσι,όσοι απομείνουμε και την βγάλουμε καθαρή και από τις απίστευτα απρόβλεπτες παρενέργειες της καραντίνας και της κοινωνικής απομόνωσης(για την ασφάλεια και την ύπαρξή μας)είτε θέλουμε είτε όχι θα πρέπει να διαθέτουμε όλοι το βραχιολάκι!

Εγώ,τουλάχιστον,δεν βλέπω(έχουν περάσει τα χρόνια και δεν βλέπω και καλά...)άλλο τρόπο για να ξαναρχίσουν να λειτουργούν οι άνθρωποι και ο πλανήτης όπως ήταν πριν.
Εκτός και άν...

...συνεχίζεται...


Υ.Γ:Οι σκέψεις αυτές διατυπώθηκαν με Μουσική υπόκρουση 
αυτό το Α Ρ Ι  Σ Τ Ο Υ Ρ Γ Η Μ Α  !!!



Γιάννης Βασιλείου.




Η Μουσική σήμερα :










Σάββατο, Μαρτίου 28, 2020

Tea Party(Music From The Future!)

Σήμερα θα ακούσουμε ένα ιδιαίτερα ταξιδιάρικο d.j. Set.Μυστικά ραντεβού και <πικάντικες βόλτες> με το αυτοκίνητο σε μια εποχή που αυτά θυμίζουν επικίνδυνες αποστολές.Μερικές απογευματινές ώρες ανέκαθεν είχαν μια διαφορετική γεύση.Και κάτι μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας όπου ο διαχωρισμός δεν πρέπει να είναι και τόσο ευδιάκριτος.Σα να ταξιδεύεις μέσα από την ομίχλη.Μπορεί να χάσεις το δρόμο σου αλλά κρύβει και αυτό τη γοητεία του καθώς η διαδρομή εξελίσσεται μέσα σε ένα ομιχλώδες τοπίο.
Καλώς ήρθατε στο <Tea Party>

Κείμενο,σκιτσάκι και d.j. set :

Γιάννης Βασιλείου.













Set Start Here:


Πέμπτη, Μαρτίου 26, 2020

Έντεκα(11)Αγαπημένα 70'ς Τραγούδια

Παραλία Χαλκίδας περί τα μέσα της δεκαετίας του '70.
Ο μπαμπάς εκείνη την εποχή ήταν πολύ φίλος με τον Ρόμπερτ και την Μπέσσυ.Αλλά και με τον Δάκη.Έτσι πολλές φορές τους έφερνε στην Χαλκίδα για ουζάκι και ψάρι.Η φώτο είναι ακριβώς έξω από το ουζερί του Γκούβερη στην παραλία της Χαλκίδας τότε που τα αυτοκίνητα μπορούσαν να περνούν αλλά και να σταματούν μέσα στην παραλία.Σήμερα θα ξαναθυμηθούμε έντεκα(11)αγαπημένα τραγούδια από εκείνες τις εποχές.



1.Poll - Άνθρωπε Αγάπα


2.Ρόμπερτ Ουίλιαμς - Εσύ κι Εγώ






3.Δάκης-Κορίτσι στάσου να σου πώ(Τέλη 60'ς αυτό)




4.Γιώργος Πολυχρονιάδης- ο Τυφλός



5.Νοστράδαμος-Δωσ'μου το χέρι σου




6.Ωρίωνες - Κουρδιστά Ανθρωπάκια



6.Χριστίνα -Ο Μάγος


8.The Sounds - Το Μάθημα




9.Κώστας Τουρνάς - Ο πιό Καλός Τραγουδιστής




10.Olympians - Γράψε στα αστέρια το όνομά σου




11.Εξαδάκτυλος - Κακούς σκοπούς



Κείμενο,φώτο(από το προσωπικό μας αρχείο)και Μουσικές επιλογές:


Γιάννης Βασιλείου.







η Μουσική σήμερα:









FLASH BACK (Youth Music)

Flash back σήμερα στην Ερέτρια της δεκαετίας του '80.


Η Χαλκίδα τότε(κυρίως η νεολαία)διασκέδαζε και στην Ερέτρια,με πρώτες επιλογές τα ξενοδοχεία(Ερέτρια Μπιτς,Μαλακόντα,Γκόλντεν και βεβαίως Χολιντέις ιν Εύβοια)και το νησί των ονείρων.
Τα αυτοκίνητα ξεκινούσαν από την παραλία της Χαλκίδας(τότε τα αυτοκίνητα περνούσαν και στάθμευαν(!)και μέσα στην παραλία που είχε τα τραπεζοκαθίσματα των καταστημάτων εστίασης και επάνω και κάτω στα κάγκελα ή το στρογγυλό...)μετά το καθιερωμένο καφεδάκι στο Παλίρροια.
Το <Nightlife> εκεί τελείωνε αρκετές ώρες μετά τα μεσάνυχτα και συχνά....με το πρώτο φως του ήλιου.Τους θερινούς μήνες μέχρι τον 15Αύγουστο τα ξενοδοχεία ήταν ασφυκτικά γεμάτα με ξένο και <καλό κόσμο> που ερχόταν(κάθε εβδομάδα και καινούργια γκρούπ)να κάνει διακοπές κάτω από τον καυτό Ελληνικό ήλιο,να γνωρίσει και να δοκιμάσει το ελληνικό σουβλάκι,την χωριάτικη σαλάτα και τον μουζάκα(!).Να χορέψει τον <Ζορμπά> και σχεδόν όλους τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς σε υπέροχες φολκλόρ βραδιές που είχαν στα προγράμματά τους τα ξενοδοχεία.
Εμείς σήμερα θα ακούσουμε μια ώρα με καταπληκτικά Italo Disco tracks που μπορεί,τότε,να μη σου γέμιζαν πολύ το μάτι(το αφτί!),όπως λέμε, αλλά ξανακούγοντας,τα τελευταία χρόνια,όλα αυτά τα προγράμματα(κυρίως μέσα από κασσέτες της εποχής του προσωπικού μας αρχείου)είναι σαν μην έφυγαν ποτέ από κοντά μας.Συνδιασμένα με αναμνήσεις,έρωτες και ανέμελη νεανική δουλειά και διασκέδαση.Απίστευτα! Τουλάχιστον για εμάς που τα ζήσαμε,τα παίξαμε και τα χορέψαμε.

Καλή μας διασκέδαση.

Και για να θυμούνται οι παλιότεροι...να και ένα χορευτικό κομμάτι του προγράμμτος:



Γιάννης Βασιλείου.


Σετ σταρτ :




Τετάρτη, Μαρτίου 25, 2020

σαν άλλοτε




σετ σταρτ : 13:15' p.m.


Πέμπτη, Μαρτίου 19, 2020

Italo Disco 80'ς

Youth Stories
Για το New Wave,την Pop,αλλά και την Μαύρη Μουσική στα 80'ς έχουμε κάνει και ακούσει κατά καιρούς αρκετά αφιερώματα.
Σήμερα θα ακούσουμε ένα μικρό αφιέρωμα στην Italo disco μουσική εκείνης της εποχής.
'Ενα <γλυκανάλατο> και παρεξηγημένο μουσικό είδος από αρκετούς,τότε,ειδικά από εκείνους που ήθελαν να παρουσιάζονται ως περισσότερο ποιοτικοί,κουλτουριάρηδες και επαναστατικοί μέσα από την μουσική.Επειδή χρονικά η Italo-disco συνέπεσε με τα νιάτα μας(και τις <ορμές> που φέρνουν μαζί τους τα νιάτα...)μπορεί να θύμιζε γκόμενα Β' διαλογής η οποία,όμως,σε εκπλήσσει ανέλπιστα ευχάριστα σε κάποιο απροσδόκητο ραντεβού αφήνοντας,τελικά,πολύ καλές εντυπώσεις και αναμνήσεις.Αυτό ήταn η Italo disco.Ένα τεράστιο μουσικό-χορευτικό φλερτ!
Φωνές μέσα από παραμορφωτές,συνθεσαιζερς,drum machines και μια αίσθηση μουσικής που έρχεται από άλλους,μακρινούς γαλαξίες.Space Disco.Οι στίχοι κυρίως στα αγγλικά.Οι μελωδίες ακόμα κι όταν έκρυβαν μια θλίψη σε ανέβαζαν! 
<Remember that piano.....used to say I like chopin...love me now and again...>
Με επιδράσεις από τους Kraftwerk,τον Giorgio Moroder(το <I feel Love>με την Donna Summer ήταν ένας προθάλαμος της Italo Disco μουσικής)κ.α. η Ιταλο ντίσκο έγραψε την δική της ιστορία.Ακούστηκε σε πολλές ταινίες των 80'ς,χορεύτηκε στις πίστες και τις σχολικές εκδρομές τραγουδήθηκε από την νεολαία της εποχής.
Φώτο:από αριστερά.Ανδρέας,Γιάννης,Θανάσης.Σχολική 5ήμερη εκδρομή στην Κέρκυρα,μέσα δεκαετίας του '80.
Μουσική,λοιπόν,από μια Ιταλία χωρίς ιούς και μια Ελλάδα που ακολουθούσε εκείνη την υπέροχη ανάλαφρη μόδα.



Κείμενο,φώτο και d.j.Set(από κασσέτα αρχείου):

Γιάννης Βασιλείου.


Σετ Start :18:00 p.m.




Κυριακή, Μαρτίου 15, 2020

Το Μεγάλο Κόλπο (Πλαστικό Χρήμα.Μέρος Β')

Αυτός Που Έχει Το Χρυσάφι Φτιάχνει Τους Κανόνες.
Ασφαλώς θα έχετε ακούσει για τα χρέη των κρατών ανά τον πλανήτη.Σύμφωνα με τις πρόσφατες αξιολογήσεις του Διεθνές Νομισματικού Ταμείου τα χρέη αυτά ανέρχονται περίπου στα 250 τρισεκατομμύρια δολάρια.Μιλάμε δηλαδή για έναν υπερχρεωμένο πλανήτη.Όλοι φαίνεται να χρωστάνε σε όλους και όλοι μαζί άγνωστο(!)που...
Στα κέντρα αποφάσεων και εξουσίας του κόσμου σκέφτονται για το ενδεχόμενο ενός σύντομου παγκόσμιου πολέμου(!) ο οποίος θα τελειώσει γρήγορα και με όσο γίνεται μικρότερες καταστροφές.
Το ζητούμενο είναι να πετύχει την διαγραφή των ομολόγων η οποία δεν είναι πληρωτέα μετά από πολέμους.Έτσι θα μπορέσει αρχικά να γίνει ένα <Pause> στον πλανήτη και μετά μια επανεκκίνηση.
Από την άλλη,οι άνθρωποι έχουν μια λαθεμένη αντίληψη για το χρήμα,επειδή δεν κατανόησαν την αλλαγή που συντελέστηκε,στη φύση του,με την τεράστια ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών και τις εξωπραγματικές ταχύτητες μεταφοράς κεφαλαίων από την μια άκρη της γης στην άλλη.
Χρήμα το οποίο ,ουσιαστικά,δεν υπάρχει!
Όπως ακριβώς δεν υπάρχουν τα τεράστια θησαυροφυλάκια-βουνά γεμάτα με πραγματικό χρήμα,δηλαδή,χαρτονομίσματα και κέρματα.
Ο περισσότερος κόσμος κάπως έτσι φαντάζεται το χρήμα και τον πλούτο.Το τι όμως υπάρχει πραγματικά στην τσέπη,στις τράπεζες,ή το στρώμα του καθενός είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Σήμερα,περισσότερο από ποτέ, το χρήμα είναι ομόλογα,επιταγές και κάρτες.Από τα ομόλογα παράγονται νέα ομόλογα.Τα δάνεια μεταφράζονται σε ομόλογα,τα χρέη γίνονται ομόλογα.Δηλάδή,ο ένας<κοπανιστός αέρας>διαδέχεται τον άλλον! Μόλις δεν πληρωθούν κάποια από αυτά η <φούσκα>σκάει.
ΑΝ Όλοι Μαζί προσπαθήσουν να πάρουν τα χρήματα-καταθέσεις(που νομίζουν πως έχουν)από τις τράπεζες θα διαπιστώσουν ΤΙ πραγματικά συμβαίνει.
Θα αναφέρω ένα απλό παράδειγμα στις εμπορικές καθημερινές συναλλαγές σήμερα.
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ,γιατί από την ημερήσια είσπραξη μιας επιχείρησης  α φ α ι ρ ο ύ ν τ α ι   τα χρήματα που έχουν πληρωθεί-που έχει εισπράξει το ταμείο της με Poss/με κάρτα?
Διότι πολύ απλά δεν υπάρχουν!
Μα θα πει κάποιος,αυτά πηγαίνουν στο λογαριασμό μου στην τράπεζα.Και εγώ,μετά,από αυτόν τον λογαριασμό πληρώνω τις υποχρεώσεις μου,έχω τα κέρδη μου,καλύπτω τις ανάγκες μου κ.ο.κ.
Ναι έτσι γίνεται.Έτσι φαίνεται πως λειτουργεί.Στην πραγματικότητα τα χρήματα αυτά(της πληρωμής με κάρτα)δεν έχουν υπάρξει και ούτε θα υπάρξουν ποτέ.Δεν είναι παρά ένα λογιστικό υπόλοιπο,ένα αριθμητικό έλλειμμα ή πλεόνασμα στα δεδομένα του ηλεκτρονικού υπολογιστή της τράπεζας,της εφορίας κ.λ.π.
Ακόμα χειρότερα:όταν πηγαίνει κάποιος ένα μεγάλο ποσό στην τράπεζα,σε Μετρητά.Το καταθέτει.Και όταν πηγαίνει να το ξαναπάρει του δίνουν(όχι τα Μετρητά(!)που πήγε και κατέθεσε αλλά..) ένα <Χαρτί>,π.χ. μια τραπεζική επιταγή,που γράφει επάνω το ποσόν που φαίνεται πως έχει.
Εντάξει,θα πει και πάλι κάποιος.Εγώ με αυτό το <χαρτί>κάνω την δουλειά μου!Τι με νοιάζει αν υπάρχει σαν <χρήμα>...
Σήμερα και ενώ ακόμα(ευτυχώς)οι συναλλαγές πραγματοποιούνται και με τους δύο τρόπους,δηλαδή και με πραγματικό Χρήμα=Μετρητά,αλλά και με Πλαστικό Χρήμα,δεν φαίνεται η οικονομική <φούσκα> που στηρίζει την παγκόσμια αγορά και τα <αγαθά> του κόσμου.
Όμως,σίγουρα,τα ΜΕΤΡΗΤΑ όλων των χωρών (εφόσον πρώτα ανταλλάσσονται,σταδιακά, με ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ,δηλαδή με κοπανιστό αέρα!)μαζεύονται,μεθοδικά,σε κάποια χρηματοκιβώτια.
Τώρα δεν έχετε,απλά,παρά να αναλογιστείτε και να οραματιστείτε τι θα συμβαίνει σε <κόσμους> όπου δεν θα υπάρχουν καθόλου μετρητά και όπου οι αυστηρά ελεγχόμενες συναλλαγές κατ'επιλογή και μέσα από άκρως εξελιγμένα υπολογιστικά συστήματα,θα πραγματοποιούνται ΜΟΝΟ με κάρτες...
Μήπως ο κόσμος αυτός και τα <αγαθά> του θα είναι τόσο υπαρκτά όσο και οι πλαστικές συναλλαγές του?...



Γιάννης Βασιλείου.

Υπό την υπόκρουση του:









Η Μουσική σήμερα: