START HERE :
 |
Τρίτη, Μαρτίου 31, 2026
Δευτέρα, Μαρτίου 30, 2026
Τροφή για σκέψη η ερώτηση του Σάσα
<<Μέχρι πότε θα χάνονται νέα παιδιά για το τι ομάδα και φανέλα υποστηρίζουν ;>>
Η ουσιαστική ερώτηση του Σάσα Βεζένκοφ.
Πραγματικά έχετε αναρωτηθεί ποτέ από πού προέρχεται, από πού πηγάζει αυτή η τυφλή, οπαδική, φανατίλα για τις ομάδες ;
Μήπως προέρχεται από την ανεπάρκεια και την έλλειψη προσωπικότητας; Και ενός άρρωστου εγωισμού που διέπει όλους αυτούς που συναθροίζονται σε πολύχρωμες βίαιες οπαδικές μάζες; Όχλος που δε διστάζει να προβεί ακόμη και σε εγκληματικές ενέργειες ;
Για ποιους σφάζονται νέα παιδιά ;
Για Ανώνυμες Εταιρείες ποδοσφαίρου, μπάσκετ κ.ο.κ.; Ή μήπως τελικά είναι κάτι πιο βαθύ που απεγνωσμένα και με λάθος τρόπους ψάχνει επιβεβαίωση;
Για ποιους αρνείστε να παραδεχτείτε ότι ο αντίπαλος θα υπάρξουν φορές που θα είναι καλύτερος; Γιατί ΑΝ ΔΕΝ έχετε κάποιο δικό σας άτομο ,που βρίσκεται σε ακαδημίες ή παίζει σε αυτές τις ομάδες, και θέλετε οπωσδήποτε να κερδίζει η ομάδα ,ακόμα και όταν δεν το αξίζει, (εκεί μάλιστα φαίνεται και το ποιον και το σπίτι του καθενός ) διότι , έτσι νομίζετε ότι απολαμβάνετε κοινωνική αναγνωρισιμότητα (έναντι των συνανθρώπων σας) ίσως και κάποιο, πράγματι υπαρκτό, άμεσο ή έμμεσο συμφέρον, ΑΝ ΔΕΝ έχετε παίξει κάποιο <στοίχημα>(δηλαδή, αν δεν είστε κονώς μικροί ή μεγάλοι παράνομοι ή και νόμιμοι τζογαδόροι) που περιμένετε να βγεί, ΑΝ ΔΕΝ είστε ,ο ίδιος , μέτοχος έχοντας επενδύσει (όπως γίνεται με τις μετοχές) σε αυτή την ομάδα και περιμένετε αποδόσεις (ποικιλόμορφων) κερδών, ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ , ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ, για ένα τέτοιο αχαλίνωτο και άρρωστο πάθος; Το οποίο, στην τελική, δεν δικαιολογείται σε καμία των περιπτώσεων για κανένα ,θετικά εξελίξιμο, μοντέλο σύγχρονης κοινωνίας.
Οι παίκτες ,σε όλες τις μεγάλες κατηγορίες των αθλημάτων ,είναι επαγγελματίες αθλητές. Πληρώνονται αδρά (από όλους εσάς που γεμίζετε τα ταμεία των γηπέδων και τα ταμεία των εταιρειών του Στοιχήματος) και ούτε καν σας γνωρίζουν ή τους ενδιαφέρει να σας μάθουν. Ούτε καν ασχολούνται στην πραγματικότητα (πέρα από τα σύγχρονα επικοινωνικά <τρικ ευχαριστιών> που ξαναγυρίζουν στους ίδιους!) με τα εκατομμύρια των απλών φιλάθλων που έτυχε ή επέλεξαν να συμπαθούν ένα άθλημα και κάποιες ομάδες. Οι πρόεδροι κατά κύριο λόγο (πλην ελαχίστων και μεμονομένων περιπτώσεων) κοιτάνε την <τσέπη> τους. Και ,μέχρι ενός σημείου, καλά κάνουν.Οι παίκτες, ως επαγγελματίες, αλλάζουν πλευρές και στρατόπεδα αναλόγως ποιος θα τους <σκάσει> τα πιο πολλά. Και αυτό είναι όλο. Κάνουν τη δουλειά τους. Φαντάζεσαι (επάνω στην ορμή της νιότης) να έχεις χάσει τη ζωή σου ή να έχεις αφαιρέσει τη ζωή ενός συνανθρώπου σου επειδή σου έθιξε τον <παιχταρά> που παίζει στην ομάδα που εσύ (τυφλά και φανατικά) σου έμαθαν να υποστηρίζεις; Και αυτός ο <παιχταράς> ,πέραν της καταστροφής που σου προκλήθηκε ή προκάλεσες ,ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΠΡΙΝ ΔΡΑΣΕΙΣ, συν τοις άλλοις, του χρόνου μπορεί να είναι στους απέναντι; Αυτούς που θεωρείς, κακώς εννοούμενα, <απέναντι>. Η ερώτηση γίνεται ,απλά, για να δεις ποιούς και τι (τυφλά) υποστηρίζεις.
Όποιοι ζουν ακόμη και μεταφέρουν κλισέ του τύπου <η τάδε ομάδα είναι ιδέα> και μπαρούφες του στυλ <Εσείς δε μπορείτε να καταλάβετε τι σημαίνει να είσαι αυτή η ομάδα και τι σημαίνει αυτό το σήμα και αυτή η φανέλα>, ή είναι βαθιά νυχτωμένοι (έως επικίνδυνοι, λόγω βλακείας), ή τα <παίρνουν> με κάποιο τρόπο από τις ομάδες που με τη σειρά τους τα πέρνουν από τους οπαδούς. Άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Απλά για να πουλάνε (είτε ευγενικά είτε χυδαία) οπαδιλίκι. Επεκτείνοντας έναν (ανούσιο) κοινωνικό διχασμό. Αυτοί είναι ακόμη πιο επικίνδυνοι. Εκατοντάδες εκπομπές <δημοσιογράφων> , από διάφορα στρατόπεδα, στα κανάλια (κρατικά και μη) στις σελίδες των εφημερίδων και τα social media, κάνουν τη <δουλειά > τους. Εσύ που ,με τη συμμετοχή σου, τους πληρώνεις, τι κάνεις; Σου δίνουν να φας οι ομάδες ; Πληρώνουν τους λογαριασμούς σου; Πληρώνουν τους φόρους σου; Όχι! Σου πουλάνε ένα <προιόν> το οποίο μάλιστα αρκετές φορές είναι κατώτερο των προσδοκιών σου, του χρόνου που διέθεσες αλλά και των χρημάτων που έδωσες για να το αγοράσεις .
Κάπου είχα διαβάσει κάποτε ότι η <συμπεριφορά> της εξέδρας αντανακλά το επίπεδο, την ποιότητα και το ήθος της εκάστοτε κοινωνίας.
Η όποια ομάδα, λοιπόν, υποστηρίζεις ως φίλαθλος για λόγος ψυχαγωγίας (και μέχρι εκεί)δεν θα γίνει καλύτερη επειδή εσύ έγινες ένα με την πλέμπα και (στην καλύτερη περίπτωση) βρίζεις εν χορώ τον αντίπαλο που παίζεις, τους αντίπαλους οπαδούς, τους παίκτες και τους διαιτητές. Η ομάδα σου Θα γίνει καλύτερη επειδή βάσει σχεδιασμού θα έχει δομηθεί για να γίνει καλύτερη. Και αυτό θα αποτυπώνεται διαχρονικά στα αποτελέσματα και στην ιστορία της κάθε ομάδας. ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ . ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΓΕΡΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ.
Όσους ακούτε να φανατίζονται και να το παίζουν θύματα και αδικημένοι , όσους ακούτε να λένε πως τα δικά τους πρωταθλήματα είναι <καθαρά> και των άλλων <βρόμικα> , πως πάντα αυτοί είναι οι σωστοί και οι άλλοι λάθος, πως τα δικά τους παιδιά είναι τα <καλά>, πως πάντα φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από αυτούς κ.ο.κ . να ξέρετε πως ,ειδικά αυτοί ,είναι έτσι παντού. Σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής τους ζωής. Έτσι ζουν. Έτσι (δυστυχώς) αναπαράγονται . Έτσι είναι στην καθημερινότητά τους. Και έτσι ψηφίζουν (όταν ψηφίζουν) τις εκάστοτε κυβερνήσεις.Από τις οποίες ,μετά, ζητάνε και τα ρέστα!
Για προσωπικά και μόνο οφέλη .Τα οποία οφέλη και οι ανταμοιβές ,σε μια αξιοκρατική κοινωνία, με αυτογνωσία του πληθυσμού της, θα διανέμονταν βάσει προσόντων, ταλέντου και εκπαίδευσης αντί (μόνο) για την καταγωγή, τον πλούτο ή τις γνωριμίες .
Όμως ,αρέσει δεν αρέσει, πάντα οι κοινωνίες έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν.
Ένα από τα πολλά χρήσιμα που διδάσκει η ψυχολογία είναι πώς, όση αδικία και κακία βλέπεις έξω , άλλη τόση (ίσως και περισσότερη) υπάρχει μέσα σου.
Στο κομμάτι της υποστήριξης των ομάδων, σε λογικά πλαίσια, θυμάμαι ότι πιο παλιά έπιανα τον εαυτό μου να αγανακτεί για τα άδικα σφυρίγματα και τα μη σφυρίγματα. Τα οποία μπορεί να έκριναν και τίτλους. Μετά από λίγο σκεφτόμουν <και τι έγινε;> Άλλες φορές τυχαίνει να αδικείσαι και άλλες να ευνοείσαι. Έτσι είναι. Για όλους και για όλα.
Το σημαντικό είναι να μην λες ψέματα στον ίδιο σου τον εαυτό. Να μην αναγνωρίζεις την υπαρκτή ανωτερότητα του αντιπάλου. Να εθελοτυφλείς και μάλιστα εις γνώσιν σου. Να προσπαθείς να μειώσεις τον άλλον αντί να μάθεις γιατί έχασες προκειμένου να διδαχθείς και να εξελιχθείς. Ώστε την επόμενη φορά να τον φτάσεις ,να νικήσεις και στα πλαίσια της ευγενούς άμιλλας να τον ξεπεράσεις. Ας απολάυσουμε τα ματσάκια. Και ας κερδίσει ο καλύτερος. Ή έστω ας κερδίσει (με καθαρό τρόπο) ο πιο τυχερός. Και αυτό είναι όλο.
Για εκείνους λοιπόν που , ως υγιείς φίλαθλοι, παρακολουθούν τα πρωταθλήματα,η ομάδα που πραγματικά είναι άξια να πάρει το (όποιο) πρωτάθλημα, ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙ! Και ας μην είναι αυτή που συμπαθούμε. Μόνο έτσι (με αυτογνωσία) μπορούν οι άνθρωποι να αναπτύξουν και να εξελίξουν την καλή εκδοχή του εαυτού τους , ώστε γενικά να γίνουν καλύτερα τα πράγματα.Ανώνυμες Εταιρείες είναι οι ομάδες. Και οι φανέλες.Τίποτα περισσότερο.
Κείμενο , φώτο, Μουσική επιλογή:Γιάννης Βασιλείου.
Η Μουσική σήμερα.
 |
%20vol.1.jpg)
Σάββατο, Μαρτίου 28, 2026
Παρασκευή, Μαρτίου 27, 2026
Πέμπτη, Μαρτίου 26, 2026
Τρίτη, Μαρτίου 24, 2026
Δευτέρα, Μαρτίου 23, 2026
Σάββατο, Μαρτίου 21, 2026
Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2026
Πέμπτη, Μαρτίου 19, 2026
Τετάρτη, Μαρτίου 18, 2026
Τρίτη, Μαρτίου 17, 2026
Δευτέρα, Μαρτίου 16, 2026
Κυριακή, Μαρτίου 15, 2026
ΦΥΣΙΚΗ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ ENANTION ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ
Εικοστός Πρώτος Αιώνας.
Σε ένα πλαίσιο αχαλίνωτης παγκοσμιοποίησης ο κόσμος μας ,μεταξύ άλλων, βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Τη φυσική ηλιθιότητα και την τεχνητή νοημοσύνη. Η δεύτερη φοβίζει πολλούς. Αλλά η πρώτη είναι ίσως πολύ επικίνδυνη.
Ίσως επειδή η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μάθει ενώ η ανθρώπινη ανοησία όχι πάντα.
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι βρισκόμαστε στην πιο μορφωμένη εποχή της ανθρώπινης ιστορίας.
Σε ένα πλαίσιο αχαλίνωτης παγκοσμιοποίησης ο κόσμος μας ,μεταξύ άλλων, βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Τη φυσική ηλιθιότητα και την τεχνητή νοημοσύνη. Η δεύτερη φοβίζει πολλούς. Αλλά η πρώτη είναι ίσως πολύ επικίνδυνη.
Ίσως επειδή η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μάθει ενώ η ανθρώπινη ανοησία όχι πάντα.
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι βρισκόμαστε στην πιο μορφωμένη εποχή της ανθρώπινης ιστορίας.
Τα πανεπιστήμια και οι σχολές είναι περισσότερα, η πρόσβαση στη γνώση και στην τεχνολογία είναι περισσότερη από ποτέ. Και όμως ποτέ άλλοτε στην ιστορία οι άνθρωποι δεν είχαν τόση πληροφορία και ταυτόχρονα τόση σύγχηση όσο σήμερα (κάνοντας ένα λογοτεχνικό παραλληλισμό, όπως έγραφε παλιότερα και ο Αντώνης Σαμαράκης ότι ,ποτέ οι στέγες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά η μια στην άλλη και ποτέ οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο αποξενωμένες) εξ αιτίας και της παραπληροφόρησης που υπάρχει συνάμα. Αυτό συμβαίνει γιατί στη πραγματικότητα οι κοινωνίες δεν υποφέρουν από έλλειψη δεδομένων αλλά κυρίως υποφέρουν από έλλειψη κρίσης.
Η γνώση δεν είναι το ίδιο με τη σοφία. Ποτέ δεν ήταν.
Ακριβώς για το λόγο αυτό είναι άλλο η πληροφορία και άλλο η κατανόηση.
Η φυσική ηλιθιότητα και η βλακεία δεν είναι μόνο θέμα γονιδίων ή του δείκτη νοημοσύνης. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Είναι η δύναμη και η ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει τα όρια του. Ο ηλίθιος άνθρωπος δεν είναι απλώς λάθος. Δεν είναι μόνο λάθος. Είναι βέβαιος. Δεν αμφιβάλλει ποτέ, δεν ελέγχει τον εαυτό του, δεν αλλάζει γνώμη. Και αυτό τον κάνει επικίνδυνο. Η ιστορία μας δείχνει κάτι απλό. Οι μεγαλύτερες καταστροφές της ανθρωπότητας δεν έγιναν απαραίτητα από κακούς ανθρώπους. Έγιναν από βέβαιους ανθρώπους. Από ανθρώπους που πίστευαν ότι έχουν απόλυτο δίκιο. Και τώρα μας προέκυψε και η τεχνητή νοημοσύνη. Μηχανές και συστήματα εξελισσόμενων λογισμικών που γράφουν, υπολογίζουν, αναλύουν και μαθαίνουν.Πολλοί φοβούνται ότι οι μηχανές θα μας αντικαταστήσουν. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο : Θα μας ξεπεράσουν? Όχι να μας ξεπεράσουν απαραίτητα σε δύναμη και ανθεκτικότητα στο χρόνο αλλά σε κάτι πολύ πιο απλό.
Η γνώση δεν είναι το ίδιο με τη σοφία. Ποτέ δεν ήταν.
Ακριβώς για το λόγο αυτό είναι άλλο η πληροφορία και άλλο η κατανόηση.
Η φυσική ηλιθιότητα και η βλακεία δεν είναι μόνο θέμα γονιδίων ή του δείκτη νοημοσύνης. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Είναι η δύναμη και η ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει τα όρια του. Ο ηλίθιος άνθρωπος δεν είναι απλώς λάθος. Δεν είναι μόνο λάθος. Είναι βέβαιος. Δεν αμφιβάλλει ποτέ, δεν ελέγχει τον εαυτό του, δεν αλλάζει γνώμη. Και αυτό τον κάνει επικίνδυνο. Η ιστορία μας δείχνει κάτι απλό. Οι μεγαλύτερες καταστροφές της ανθρωπότητας δεν έγιναν απαραίτητα από κακούς ανθρώπους. Έγιναν από βέβαιους ανθρώπους. Από ανθρώπους που πίστευαν ότι έχουν απόλυτο δίκιο. Και τώρα μας προέκυψε και η τεχνητή νοημοσύνη. Μηχανές και συστήματα εξελισσόμενων λογισμικών που γράφουν, υπολογίζουν, αναλύουν και μαθαίνουν.Πολλοί φοβούνται ότι οι μηχανές θα μας αντικαταστήσουν. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο : Θα μας ξεπεράσουν? Όχι να μας ξεπεράσουν απαραίτητα σε δύναμη και ανθεκτικότητα στο χρόνο αλλά σε κάτι πολύ πιο απλό.
Σε λογική. Διότι μια σύγχρονη μηχανή μπορεί να κάνει κάτι που συχνά ο άνθρωπος αρνείται να το κάνει. Να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος.Οι άνθρωποι συχνά μπερδεύουν τα πτυχία με τη νοημοσύνη. Αλλά μπορεί κάποιος να έχει διδακτορικό και να εξακολουθεί να παραμένει ηλίθιος.
Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι η τεχνητή νοημοσύνη. Είναι ο συνδυασμός της με την ανθρώπινη ανοησία. Ισχυρά εργαλεία στα χέρια ανθρώπων χωρίς κρίση. Η ιστορία μας δείχνει ότι η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πρόοδο ή για καταστροφή. Η διάσπαση του ατόμου (όπως για παράδειγμα είχε γράψει και ο Άλντους Χάξλευ το 1931 ,στον πρόλογο του <Θαυμαστού Καινούργιου Κόσμου> ,είναι ένα σπουδαίο και επιδραστικό σημείο στην ανθρώπινη ιστορία. Μέχρι , ίσως, να τιναχτούμε όλοι στον αέρα και να τελειώσει η ιστορία μια για πάντα. Επίσης σπουδαίο σημείο τεχνολογικής εξέλιξης για την ανθρωπότητα ήταν και το διαδίκτυο και ο ψηφιακός μετασχηματισμός. Θα ήταν τουλάχιστον ανόητο να αρχίσω να κατηγορώ την ύπαρξη του διαδικτύου,το οποίο αυτή τη στιγμή χρησιμοποιώ, επειδή αρκετοί το χρησιμοποιούν χωρίς όρια
και συχνά για δόλιους σκοπούς.Το εργαλείο δεν είναι το πρόβλημα.Ο χρήστης είναι.
Όπως κατ' επανάληψη έχω γράψει π.χ. το μαχαίρι είναι για να κόβουμε ψωμί.
και συχνά για δόλιους σκοπούς.Το εργαλείο δεν είναι το πρόβλημα.Ο χρήστης είναι.
Όπως κατ' επανάληψη έχω γράψει π.χ. το μαχαίρι είναι για να κόβουμε ψωμί.
Τώρα έφτασε η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Το πιο σπάνιο πράγμα στον κόσμο δεν είναι η ευφυία. Είναι η πνευματική ταπεινότητα.
Η ικανότητα να πεις πως ίσως να κάνω λάθος, ίσως να μην ξέρω , ίσως να πρέπει να μάθω κάτι καινούργιο ή κάτι περισσότερο.Όχι περισσότερη πληροφορία.Περισσότερη επίγνωση. Το περίφημο, κάθε φορά, Γνώθι Σαυτόν. Σε όποιο στάδιο εξέλιξης μπορεί να βρίσκεται (εάν βρίσκεται) ο άνθρωπος.
Η τεχνητή νοημοσύνη θα συνεχίσει να υπάρχει και να εξελίσσεται. Το ερώτημα που ,από παλιά, παραμένει είναι άλλο: Θα εξελιχθεί και η ανθρώπινη συνείδηση; Ή θα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τα (νέα) τεχνολογικά επιτεύγματα, όχι προς όφελος των πληθυσμών, όπως θα έπρεπε, αλλά ως μέσο επιβολής και ελέγχου επάνω στον άνθρωπο; Γιατί αν δεν εξελιχθεί τότε το μεγαλύτερο πρόβλημα του κόσμου μας και μάλιστα του σημερινού παγκοσμιοποιημένου (κατά ανεξέλεγκτο τρόπο)¨κόσμου μας δεν θα είναι η εξέλιξη της τεχνολογίας και οι μηχανές.
Θα είμαστε και πάλι εμείς. Που δεχτήκαμε την εκμετάλλευση και την άνιση μεταχείρηση από τα πρώτα στάδια προσπάθειας συλλογικής συνύπαρξης των ανθρώπων (σε νομάδες) μέχρι τις
οικογένειες κάθε μορφής (για όσο ακόμα θα μπορούν να υπάρχουν οικογένειες) ανά τους αιώνες.
Εμείς όπου στο σύγχρονο κόσμο στο βωμό του (άπληστου) και βρόμικου κέρδους δεχτήκαμε να συμμετάσχουμε σε σπουδές και γνώση με ανύπαρκτο ήθος,
οικογένειες κάθε μορφής (για όσο ακόμα θα μπορούν να υπάρχουν οικογένειες) ανά τους αιώνες.
Εμείς όπου στο σύγχρονο κόσμο στο βωμό του (άπληστου) και βρόμικου κέρδους δεχτήκαμε να συμμετάσχουμε σε σπουδές και γνώση με ανύπαρκτο ήθος,
σε εμπόριο χωρίς φραγμούς και σε εμπορικές δραστηριότηες χωρίς ποιότητα και ηθική.
Ο Χάξλευ είχε γράψει πως μόνο οι ανθρωποκεντρικές επιστήμες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Και ότι οι επιστήμες που ασχολούνται με την ύλη μπορούν να εφαρμοστούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να κάνουν τη ζωή δύσκολη και ανυπόφορη.
Επειδή όμως πρακτικά είναι αδύνατον να απομονωθούν οι ανθρωποκεντρικές επιστήμες από την εξέλιξη της επιστήμης της τεχνολογίας πάντα ο χρήστης θα ορίζει και θα καθορίζει το αποτέλεσμα.
Επεξεργασμένες σκέψεις σε κείμενο,σκίτσο και φωτογραφίες
Γιάννης Βασιλείου.
Η Μουσική σήμερα :
