Κυριακή, Ιουλίου 09, 2017

Ζωγραφίζοντας τη...Μουσική!

                          

Αφορμή στάθηκε μια παλία φωτογραφία από ένα ηλιοβασίλεμα στην Σαντορίνη της δεκαετίας του '80.Αυτή ήταν η δεκαετία όπου και η πλειοψηφία των Ελλήνων γνώρισε ένα από τα ωραιότερα νησιά του κόσμου!Αυτό συνέβει ,αρχικά, με την ταινία <Summer Lovers> που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο νησί και έδωσε το έναυσμα για την αύξηση των επισκεπτών από όλο τον κόσμο.Πράγματι η Σαντορίνη ήταν,τότε,(δεν ξέρω ακριβώς τι συμβαίνει σήμερα...καθώς η νοοτροπία και η παιδεία ενός λαού μπορεί να ανυψώσει ή να κατεδαφίσει Πολιτισμούς και Ιστορία αιώνων...) ένα από τα ωραιότερα-μυστήρια σημεία του πλανήτη!
Νά σου και μια κασσέτα από τις αρχές-μέσα δεκαετίας του ΄80 (που γίνεται play list στη συνέχεια και μπαίνει στο repeat...)για να μας ξαναθυμίσει δέκα(10) από τα αριστουργήματα που ακούγαμε τότε στο νησί.(Ευτυχώς στα Φηρά υπήρχε ένα μπαράκι το <Shock> που έπαιζε τέτοια μουσική)
Και χωρίς να το καταλάβουμε, έτσι στα πεταχτά(όπως προκύπτει ένα one night Stand!)βρισκόμαστε με πινέλα,μπογιές και καμβά στο χέρι...Και αρχίζει το πασάλημα!
Όλα τα λεφτά,βεβαίως,είναι τα δέκα κομμάτια που ακολουθούν και έντυναν μουσικά όλη την προσπάθεια να μεταφέρουμε στο τελάρο τo περιεχόμενο της φωτογραφία με ένα από τα πρώτα sunset που είχε αποθανατίσει κάποιος...φωτογραφικός φακός.

Καλό καλοκαίρι!


1.Simple Minds- Speed your love to me




2.Echo & the Bunnymen -The Killing Moon






3.China Crisis - African and White



4.Simple Minds - Someone somewhere in summertime


5.The THE - The uncertain smile





6.The Cure-The hanging Garden




7.Simple Minds - Shake off the ghosts



8.Mecano - Linxs


9.Felt - My face is on fire


10.Marine Girls - Lazy ways



Επιλογή :Γιάννης Βασιλειου.






                                   

                                              
































































                                     











Τρίτη, Ιουλίου 04, 2017

Ας πιούμε ένα παγωμένο Φραπέ!

Δέκα(10) ανέμελα φραπέ τραγούδια
Σήμερα θα ξαναθυμηθούμε δέκα(10) από τα τραγούδια που ακούγαμε στα 80'ς με τη συνοδεία του καφέ-φραπέ.Μια εποχή η οποία από αρκετούς χαρακτηρίστηκε (ίσως ,εν μέρη, και να ήταν...)κίτσ αλλά τουλάχιστον ήταν πιό γνήσια.Και στα συν και στα πλήν της.Ήταν πιο ευδιάκριτο το Τί ήταν Τί.
Μια  δεκαετία του προηγούμενου αιώνα,χωρίς τα social media,τα κινητά και το You tube τα οποία σήμερα θεωρούνται δεδομένα και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των περισσοτέρων.Τότε που τα τραγούδια έπαιζαν από τα βινύλια,τις μπομπίνες ήχου και από τις κασσέτες.

1.Creatures-Maybe one day

2.Michael Sembello-Maniac

3.Real Life -Send me an Angel

4.A Flock of Seagulls - I Ran (so far away)


5.Mr.Mister-Broken Wings

6.Ph.D - I won't let you down again


7.E.L.O. -Ticket to the moon


8.2002 GR. Anna


9.Sharp Ties- Get that beat




10.Cliff Richard - In the night


Επιλογή:Γιάννης Βασιλείου.


http://mrsoulradio.radio12345.com/


Δευτέρα, Ιουνίου 12, 2017

Οπαδιλίκι: η καταστροφή των ομάδων

Δυό λόγια με αφορμή την δίκαιη επικράτηση της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναικού επί του Ολυμπιακού και την κατάκτιση και του πρωταθλήματος.
Για μια ακόμη φορά διαπιστώσαμε πως ζούμε στη χώρα όπου 100 πίθηκοι οπαδοί

(οι οποίοι,δυστυχώς, υπάρχουν σε όλες τις ομάδες και αποτελούν μειοψηφία-καρκίνωμα)επιβάλλουν τη θέλησή τους στους υπόλοιπους φίλους των ομάδων(που δεν είναι απαραίτητα οπαδοί)οι οποίοι ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες.Να σημειωθεί πως εκτός από την πολιτεία, οι πρόεδροι και οι διοικήσεις όλων αυτών των ομάδων-επιχειρήσεων είναι,επίσης,υπεύθυνοι για αυτό το φαινόμενο!Αυτή η μερίδα των οπαδών δεν ξέρει να χάνει.Πανηγυρίζει όταν κερδίζει και τα σπάει όταν χάνει μη μπορώντας να αποδεχτεί την ανωτερότητα του αντιπάλου.Δημιουργεί πρόβλημα στην ομάδα που υποτίθεται πως αγαπά και δημιουργεί αίσθημα αποτροπής και αποστροφής από το εκάστοτε <αθλητικό προιόν>,ενώ ταυτόχρονα καταργεί την ευγενή άμιλλα.Θυμίζει και είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με τον δημόσιο υπάλληλο που αντί να είναι κοινωνικός λειτουργός είναι κομματικός φίλος και φτάνει στο σημείο μια ολόκληρη κοινωνία να συνθέτει μια χώρα με τόσους χιλιάδες μορφωμένους άνεργους που βρίσκονται στο έλεος τόσων αμόρφωτων βολεμένων.




Γιάννης Βασιλείου.



Από το αγαπημένο web radio ακούγεται ένα κομμάτι από τα 80'ς





Τρίτη, Μαΐου 23, 2017

Λεωφορείο ο πόθος!

Λεωφορείο ο πόθος!
  Όσο θα μεγαλώνει η Παγκοσμιοποίηση(αποτέλεσμα και του υπερπληθυσμού της γης που διαρκώς αυξάνεται...)η ασφάλεια, η δημοκρατία,καθώς και οι ελευθερίες του ανθρώπου(ακόμα και για απλά καθημερινά πράγματα όπως το να πας σουπερ μάρκετ ή να παρακολουθήσεις μια συναυλία) θα περιορίζονται όλο και περισσότερο.Η ...περίφημη πολυπολιτισμικότητα που διατυμπανίζουν κάποιοι ,για εφήμερα και προσωπικά οφέλη,θυμίζει ένα λεωφορείο που έχει φτιαχτεί για να μεταφέρει και να εξυπηρετεί,λόγου χάρη,50 επιβάτες και για <συγκεκριμένους λόγους> θα πρέπει,ξαφνικά, να μεταφέρει 80! και 100!.Ε,λοιπόν κανείς δεν πρόκειται να φτάσει στον προορισμό του.Οι επιβάτες θα φαγωθούν μεταξύ τους!Και το λεωφορείο θα ντελαπάρει!Πολύ απλά γιατί δεν ήταν μια παρέα ή μια ομάδα 5-10 ανθρώπων που-εξ αιτίας κάποιων γεγονότων- βρέθηκαν σ' έναν έρημο δρόμο και οι υπόλοιποι 50 επιβάτες του λεωφορείου(καθαρά και αυθόρμητα για ανθρωπιστικούς λόγους) έδωσαν από το χώρο τους,στριμώχτικαν λίγο, για να χωρέσουν και αυτοί.Αλλά ένα οργανωμένο σχέδιο.Ακόμα και από οικονομικής άποψης ποτέ άλλοτε τα ταξίδια,από την μία άκρη της γης στην άλλη, δεν ήταν τόσο εύκολο να πραγματοποιηθούν όσο είναι σήμερα ,στην <βαθιά παγκοσμιοποιημένη> πια εποχή μας..Και ποτέ άλλοτε δεν ήταν ,παράλληλα, και τόσο επίφοβα.Το παράδειγμα με το λεωφορείο μπορείτε να το σκεφτείτε από τη γειτονία σας,το χωριό ή την πόλη σας,το κράτος και τις χώρες σας.Και τέλος για ολόκληρη την υδρόγειο.Είναι ακριβώς το ίδιο! Μια μικρογραφία ή μια μεγένθυση του ιδίου φαινομένου.
Το ερώτημα είναι τι κάνεις γι αυτό?

Γιάννης Βασιλείου.

Υ.Γ.:Από το αγαπημένο web radio ακούσαμε το κομμάτι αυτό:





Πέμπτη, Μαΐου 18, 2017

Κάθε πράγμα στον καιρό του


Κάθε πράγμα στο καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο ,λέει ,μια λαική παροιμία.Αυτό συμβαίνει με ορισμένες κατηγορίες συναυλιών από αρκετούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα που έχουν <παρακμάσει> πια και ξαφνικά θυμούνται (τώρα στα γεράματα... )την Ελλάδα για να κάνουν καμιά αρπαχτή μέσω συναυλίας και παράλληλα να γευτούν τον ελληνικό ουρανό,τον ήλιο,τη θάλασσα και βεβαίως την ελληνική κουζίνα(όπου αυτή υπάρχει ακόμα...).Ορισμένοι,μάλιστα, όταν ήταν στα ντουζένια τους ούτε που ήθελαν να ακούσουν για Ελλάδα.Ή ζητούσαν αστρονομικά ποσά για μια εμφάνιση.
Να μαζευτούμε και να πάτε!Είμαι στην τυχερή γενιά που είχε απολάυσει live-  σ τ η ν  ώ ρ α  τ ο υ ς - τα συγκροτήματα στο Rock in Athens (αρχές δεκαετίας του '80), τη μεγάλη συναυλία για τη διεθνή Αμνηστία (προς τα τέλη της δεκαετίας του '80) στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας(ξεκίνησε το μεσημέρι και τελείωσε αργά το βράδυ...),τον Nick Cave (με Birthday Party στα 80'ς και Bad Seeds στα 90'ς),τους Simple Minds και πάρα πολλά άλλα ονόματα,από διάφορες μουσικές κατηγορίες,την κατάλληλη στιγμή όμως.Δηλαδή όταν ήταν ,αυτό που λέμε, στο φόρτε τους.Έτσι ναι! Αξίζει να πάς και να ζήσεις ένα live.Ήρθε ,για παράδειγμα,και ο τεράστιος Frankie να τραγουδήσει στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας...και δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια του!Εκεί δηλαδή τι να πας να δεις και να ακούσεις? Βάλε καλύτερα τον δίσκο του στο πλατό και απολαυσέ τον! Μόνος ή με παρέα αν έχεις και κόσμο...Είναι προτιμότερο.Εκατό χρόνια να ζήσουν,λόγου χάρη,οι Sting,Bruce Springsteen,ή ο Peter Gabriel(A π ί σ τ ε υ τ η  Μ ο υ σ ι κ ή  φ υ σ ι ο γ ν ω μ ί α) για τα αριστουργήματα που μας έχουν προσφέρει αλλά ποτέ δεν θα τον ξαναδούμε να τραγουδάει(μαζί με όλα αυτά που έκανε)όπως στο Λυκαβηττό,ή στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας.Αυτά όταν τα πετυχαίνεις στο σωστό timing είναι εμπειρίες ζωής!Τα υπόλοιπα είναι παρακμή και <αρπαχτές>.Θυμίζουν τις αναμνήσεις που θέλεις να έχεις επειδή είναι όμορφες.Η γοητεία του παρελθόντος όμως έγκειται ,ακριβώς, στο ότι είναι παρελθόν.

Επιλογή :Γιάννης Βασιλείου.
Ps: η συναυλία των Thievery είναι μια από τις επίκαιρες προτάσεις για το φετινό καλοκαίρι.





 

Τετάρτη, Απριλίου 12, 2017

Το παλιό πίκ άπ: Η αντιπροσωπεία της Μαύρης Μουσικής.

Η αντιπροσωπεία της Μάυρης Μουσικής βρίσκεται στις ρίζες της δημιουργίας του Mr Soul Radio.
Αυτό το post και οι επιλογές είναι πρωτίστως για εκείνους που είχαν την τύχη να αισθανθούν ,έστω και για μια φορά,αυτή τη γλυκιά μεταλλική όσφριση/γεύση(!) καθώς ξεσφράγιζαν έναν δίσκο εισαγωγής που είχε έρθει μέσα σε χαρτόνια και αφρολέξ από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ωκεανού.
Οι δίσκοι βινυλίου είναι αγορασμένοι ,κυρίως, από το πρώτο <Music Planet> στην οδό Αβάντων στις κολώνες (του αείμνηστου φίλου μας Γιάννη Καπνίση),είναι εισαγωγής με σαφώς καλύτερη ηχογράφηση και συνήθως διαφορετικά και πιο πλούσια εξώφυλλα και ένθετα.Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα στην προσωπική μας δισκοθήκη.


Επιλογή: Γιάννης Βασιλείου.