s

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 09, 2018

Όποιος έχει παιδιά να τα χαίρεται και όποιος δεν έχει να χαίρεται

Έτσι λέει ένα παλιό γνωμικό: <Όποιος έχει παιδιά να τα χαίρεται και όποιος δεν έχει να χαίρεται.>
Σωστές είναι και οι δύο περιπτώσεις.Αν και μεγαλύτερη κοινωνιολογική και ουσιαστική σημασία έχει να ακούσεις τους λόγους που κάποιος επιλέγει(?) να τεκνοποιήσει,από την περίπτωση που κάποιος επιλέγει(?) να μην το κάνει.Ασφαλώς μιλάμε για τις περιπτώσεις όπου αυτό <μπορεί να συμβεί> και όχι για περιπτώσεις,όπου λόγοι <ανωτέρας βίας> δεν το καθιστούν δυνατό...Και ΕΑΝ θα έπρεπε μια από τις δύο κατηγορίες ανθρώπων να εξηγήσει τα κίνητρα και τους λόγους μιας τέτοιας απόφασης(που θα αλλάξει οριστικά την ζωή σου καθώς ,εάν είσαι συνειδητοποιημένος/νη, ξέρεις πως για τα επόμενα τουλάχιστον 20 χρόνια οι προτεραιότητες όλων των πράξεων σου θα αλλάξουν ριζικά με πολλούς και αστάθμητους παράγοντες...)αυτή είναι,περισσότερο,η κατηγορία των γονιών και όχι των ανθρώπων που δεν είναι γονείς.Έτσι κι αλλιώς ανθρωπόμορφα τέρατα και εξαιρετικούς Ανθρώπους θα συναντήσεις και στις δυο κατηγορίες.
Παρ'όλα αυτά ορισμένοι είναι πρόθυμοι να κατηγορήσουν ανθρώπους... θαρρείς πως είναι δικαστές...
Ξεχνούν πως δικαίωμα του καθενός είναι να κάνει τις επιλογές του.Στη συνέχεια,βέβαια, να έχει και την ευθύνη για αυτές τις επιλογές(τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο).Είδαμε και αρκετούς(για να μη πω τους περισσότερους!)από αυτούς που έκαναν παιδιά πόσο καλοί γονείς έγιναν...Απλά και μόνο για να διαιωνίσουν το είδος(αλήθεια,για ποιό <είδος> μιλάμε άραγε?..),να λένε στον περίγυρο  ότι έχουν δική τους οικογένεια...Αλλά,τελικά,λίγοι απέδειξαν εμπράκτως πως έχουν αξίες και ιδανικά.Μόνο εκείνοι που έχουν αναθρέψει και διαπαιδαγωγήσει σωστούς-καλούς ανθρώπους..μπορούν να έχουν τον λόγο της άποψής τους.
Και τότε χωρίς να νομίζουν πως είναι δικαστές.
Οι άνθρωποι που επιλέγουν να μην γίνουν γονείς εκ των πραγμάτων αναλαμβάνουν μία λιγότερο επικίνδυνη διαδρομή για τους ανθρώπους που δεν έχουν δημιουργηθεί!Έτσι και αλλιώς οι άνθρωποι που δεν έχουν δημιουργηθεί δεν μπορούν να υποφέρουν ακριβώς από το ίδιο το γεγονός της ανυπαρξίας τους!Ούτε τους χρωστάμε για να τους φέρουμε σε δημιουργία.

Όμως,από την στιγμή που υπάρχουν παιδιά,έχουμε σοβαρές ευθύνες απέναντί τους.

Τα παιδιά είναι ευάλωτα,δεν έχουν δικούς τους πόρους(τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των δέκα οκτώ ετών...)και εξαρτώμενα από τους γονείς τους.Έτσι λοιπόν οι υποψήφιοι,οι μελλοντικοί γονείς θα πρέπει να εξετάσουν το κατά πόσο θα μπορούν να ανταποκριθούν στην αγάπη και την φροντίδα των απογόνων που θέλουν να φτιάξουν.Όπως επίσης να προσδιορίσουν και το είδος της σχέσης που μπορεί να έχουν με αυτούς.Δεν είναι δυνατόν,τον εικοστό πρώτο αιώνα, οι άνθρωποι να αναπαράγονται απλώς για τις επιταγές μιας παράδοσης,για να νιώθουν ευχαριστημένοι κάποιοι άλλοι,για να εναρμονιστούν με τις <συμβάσεις> των δύο φύλων,ή ακόμη χειρότερα να θέλουν να επωφεληθούν από την ανεπίτρεπτη προσδοκία πως τα παιδιά τους θα λύσουν τα προβλήματά τους!
Τα παιδιά δεν είναι κούκλες.Δεν είναι ούτε σκυλάκια,ούτε γατάκια(αν και αυτά τα συμπαθέστατα τετράποδα χρειάζονται την δική τους καθημερινή φροντίδα και αγάπη...)Δεν είναι ούτε το μελλοντικό <μαγικό ραβδί>...αν και συχνά πάρα πολλοί άνθρωποι-γονείς ως τέτοιο τα αντιλαμβάνονται.
Σ'έναν διαρκώς αυξανόμενο και παγκοσμιοποιημένο πληθυσμό θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη εκπαίδευση και ειδικά <τεστ> για τους μελλοντικούς γονείς.Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν κυρώσεις για τη αλόγιστη τεκνοποίηση που συμβαίνει σε αρκετές περιοχές του πλανήτη.Σε ορισμένα σημεία δεν εφαρμόζονται καν τα μέτρα για την υποχρεωτική αντισύλληψη και την διακοπή της κύησης.Για παράδειγμα,τα αποτελέσματα του τρόπου που συντελείται η τεκνοποιία σε αρκετές ανατολικές κονωνίες είναι ήδη ορατά στη Δύση...
Κάθε οικογένεια δεν είναι παρά μια μικρογραφία(με ποικίλες αποχρώσεις)του Κράτους όπου ανήκει!Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης οι λαοί φτιάχνουν τα Κράτη.Δεν φτιάχνουν τα Κράτη τους λαούς.
Και για να το μαζέψουμε σιγά-σιγά το θέμα:
Κανένας δεν σου εγγυάται ότι δεν θα πεθάνεις μόνος.Σχέσεις υποκεινούμενες μόνο από συμφέρον ξεσκεπάζονται και πάνε από εκεί που ήρθανε. Γάμοι τελειώνουν.Σύζυγοι πεθαίνουν πρώτοι και μένουν οι άλλοι μόνοι.Παιδιά αρρωσταίνουν,χάνονται σε τροχαία ή πεθαίνουν από τα ναρκωτικά.Κάποιοι άλλοι φεύγουν εντός και εκτός για να κάνουν τη ζωάρα τους... και τη μάνα μην την είδατε.Συμβόλαιο ότι θα σε <γηροκομήσουν> ή θα <σου δώσουν ένα ποτήρι νερό> δεν σου υπογράφει κανείς,τελικά.
Άρα,από τη στιγμή που υπάρχει υγεία, ζήσε όπως θέλεις και κάνε αυτό που θέλεις(αρκεί να μην επιβαρύνεις τους άλλους με τον τρόπο ζωής σου...)και αγάπησε περισσότερο εκείνους που σε αγαπούν.

Αξία ανεκτίμητη η ανεκτικότητα για την διαφορετική άποψη και για τον διαφορετικό τρόπο ζωής.
Και τυχερός όποιος την έχει!!!




Γιάννης Βασιλείου.


Η Μουσική σήμερα:




Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 06, 2018

Chill Out-Electro-Deep House(2018)

Εδώ βρισκόμαστε σε μια εξειδικευμένη μουσική περιοχή,με την ηλεκτρονική μουσική(η μουσική του μέλλοντος είναι ήδη εδώ από τον προηγούμενο αιώνα!) στο τέμπο του εικοστού πρώτου αιώνα.Ο ήχος του αντι-διαλογισμού μέσα από τον θόρυβο των σύγχρονων βιομηχανικών πόλεων καθ' όλη την διάρκεια του εικοσιτετραώρου.Ο ήχος που αφήνει ο πλανήτης στο σύμπαν καθώς περιστρέφεται σε ψηφιακούς και αμετάκλητους παλμούς πιά!
Οι μεγάλες βιομηχανικές πόλεις τη νύχτα.Τα φώτα των απέναντι αυτοκινήτων στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους και τα κλειστοφοβικά περάσματα μέσα από τα τούνελ.Οι διαδρομές μέσα από το δάσος καθώς το οδικό δίκτυο μας οδηγεί στους παράκτιους οικισμούς ενώ πέφτει η νύχτα.Ο ουρανός γεμίζει με  αυτό το βαθύ μπλέ λουλακί χρώμα που στο βάθος ενώνεται με το υγρό στοιχείο μέχρι το τέλος του ορίζοντα.Κάθε εποχή είχε και έχει τη δική της μουσική. Αυτή είναι η Μουσική του 21ου αιώνα και των δεκαετιών που διανύουμε.Κάποιοι το ξέρουν.Κάποιοι όχι.Δεν θα τους βάλουμε στην ζυγαρία για να δούμε προς τα που θα γείρει.Άλλωστε ούτε μας ενδιαφέρει,ούτε είναι αυτός ο σκοπός μας.Εμείς ,απλά εντοπίζουμε τους ήχους(τα μουσικά κινήματα) που έχουν <κάτι> να πουν στα αφτιά και τις αισθήσεις ΜΑΣ και τους μοιραζόμαστε με όσους είναι σε θέση να ακολουθήσουν.Τίποτα περισσότερο,τίποτα λιγότερο.Αξίζει να θυμόμαστε πως και αυτό το είδος έχει <την ώρα του> όπως συνηθίζουμε να λέμε.Το συναρπαστικό όμως είναι (εάν βεβαίως διαθέτεις τις ανάλογες <κεραίες>για να περάσεις στο mood αυτής της μουσικής) τα ταξίδια του μυαλού και της φαντασίας που μπορεί να σου προσφέρει μέσα από τις εναλλαγές των ήχων,του ρυθμού και των φωνητικών(εάν υπάρχουν)που τα συνθέτουν.
Η εποχή του ίντερνετ και των social media.Η εποχή της επικοινωνίας (ή της υποκρισίας)μέσα από αυτά.Οι δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος που (όπως και πριν από αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα)εμείς και μόνο καθορίζουμε ποιά θα υπερτερεί κάθε φορά.
(το σετ μιας ώρας ξεκινά στις επτά το απόγευμα στο Mr Soul Radio)
Μια μηχανή του καφέ στο μικρό κατάστημα,φτιάχνει τον καφέ (έτσι ξεκινάει το σετ-calling you...) και μια μηχανή μουσικής παράγει τους ήχους.Και τα δύο τα χειρίζεται(ακόμη)ανθρώπινο χέρι!


συνεχίζεται...

Κείμενο,φώτο & Μουσικές επιλογές:


Γιάννης Βασιλείου.



H Μουσική σήμερα:



Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2018

Soul Factory vol.30 Psychedelic Soul


<Δεν ήξερα πως υπάρχει τέτοια Μουσική! Έχω πάθει πλάκα!>μου είπε πρόσφατα ένας φίλος που παρακολουθεί τη σειρά <Soul Factory>
Ειδικά αυτό το πρόγραμμα απευθύνεται και προσεγγίζει άτομα που διαθέτουν την απαραίτητη<εσωτερική μουσική υποδομή>για να ακούσουν και να ικανοποιηθούν με τέτοιους ήχους.

Ξέρετε,η Μουσική-όσο κι αν ακούγεται σαν κάτι το απλό και δεδομένο- είναι μια πολυσύνθετη διαδικασία για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά!Είτε μιλάμε για συνειδητούς ή ασυνείδητους ακροατές και εκτός του ότι τα <είδη> της μουσικής έχουν και αυτά τις <ώρες τους >,Ε Υ Τ Υ  Χ Ω Σ που δεν είναι δυνατόν να αρέσουν σε όλους τα ίδια <πράγματα>.Πρώτα απ' όλα είναι ζήτημα<αισθητικής>.
Δεν γίνεται να ακούσεις κάτι(είτε <ελληνικό> είτε <διεθνές>) που,με τον άκομψο-βλαχομπαρόκ τρόπο και τις (γαβ! γαβ!)φωνές που είναι φτιαγμένο,σε ρίχνει,σε κάνει να μιζεριάζεις,ή ακόμα και να νευριάζεις.Σκέψου μόνο πως πάρα πολλούς άλλους αυτό που εσένα σε χαλάει εκείνους τους ανεβάζει!Και μόνο τυχαίο δεν είναι πως κατά ενενήντα εννέα τοις εκατό ,η <μουσική> που σου προκαλεί αρνητικά συναισθήματα όταν την ακούς, θα αρέσει(και έτσι πάει δηλαδή) σε κάποιους άλλους με τους οποίους όμως,στην τελική, δεν θα μπορούσες να επικοινωνήσεις μαζί τους.Ούτε θα τους επέλεγες ποτέ(για ουσιαστικές συναναστροφές) αν περνούσε από το χέρι σου..και τούμπαλιν!Κάπως έτσι διαχωρίζονται οι μάζες(και μέσα από τις μουσικές προτιμήσεις) είτε το καταλαβαίνουν είτε όχι.
Anyway...

Δείγματα από δουλειές όπου είχε βάλει το χεράκι του ο Norman Whitfield(ένας από τους σπουδαιότερους παραγωγούς της σόουλ και του κάπως πιο ιδιαίτερου ήχου της Motown)περιλαμβάνει,μεταξύ άλλων, το σετ Νο.30 της αγαπημένης σειράς <Soul Factory>.

Ψυχεδελική σόουλ που μας μεταφέρει σε άλλα απίθανα μουσικά μονοπάτια.Κομμάτια που μπορεί να έχουν μουντά χρώματα στο ημίφως,να φτιάχνουν τη μουσική υπόκρουση ενός βροχερού απογεύματος,ή να αγγίζουν βαθιές <εσωτερικές χορδές> της ψυχής.Το σίγουρο είναι πως αυτός ο ήχος σε κάνει να ονειρεύεσαι με ανοικτά τα μάτια!Τα δε funky κομμάτια,προς το τελευταίο εικοσάλεπτο αυτού του σετ μας μεταφέρουν στις υπόγειες underground discotheque των 70'ς ή ακόμη και στα... συνοικιακά juke box που ήταν διάσπαρτα σε αρκετούς χώρους ψυχαγωγίας.

Αυθεντική ηχογράφηση με δίκους βινυλίου από εκείνη την εποχή!Μια εποχή όπου η λέξη παγκοσμιοποίηση φαντάζει σαν ένα παραμύθι με δράκους και θηρία.Στα περισσότερα κράτη υπάρχει το εθνικό νόμισμα και ο κόσμος ταξιδεύει εφόσον πρώτα έχει προνοήσει για το ανάλογο συνάλλαγμα.Στην περιοχή μας οι ξένοι,οι αλλόφυλοι(ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση και επιφάνεια,το χρώμα,το θρήσκευμά τους κ.λ.π.)μετριούνται στα δάχτυλα,όπως λέμε και χαίρεσαι να τους βλέπεις και να μαθαίνεις και μόνο από απλή περιέργεια ,αν χρειαζόταν, για αυτούς.Για τις χώρες τους,τις συνήθειές τους,την μουσική τους,αν παρουσιάζε ενδιαφέρον κ.α.Όπως ακριβώς εάν πήγαινες εσύ ένα ταξίδι,ή για δουλειά σε ένα άλλο κράτος.Δεν υπάρχει αυτό το ανεξέλεγκτο <μπέρδεμα> των λαών και των φυλών μέσα από προσχεδιασμένες κινήσεις των πληθυσμών.Δεκαετία του 1970,άντε και λίγο από την αρχή των 80'ς.Και στη μουσική τα πράγματα είναι πιο συγκεκριμένα.Τα ροκ στέκια είναι Rock στέκια.Η discotheque είναι discotheque.Kαι τα μπουζούκια είναι μπουζούκια! Ασπρόμαυρες τηλεοράσεις,τ σ ι γ ά ρ α (η κακή συνήθεια που έγινε η μόδα που σημάδεψε όλο τον προηγούμενο αιώνα...ακόμα και στις σκοτεινές αίθουσες των κινηματογράφων πριν από τη έναρξη της ταινίας υπήρχαν διαφημίσεις τσιγάρων!),περιοδικά και γράμματα αλληλογραφίας,
Στενά παντελόνια και πουκάμισα,γιλέκα και καζάκες,μίνι φούστες,φόρμες,ψηλά και χοντρά τακούνια,δαχτυλίδια, μαλλιά με μπριγιόλ και μαλλιά αφάνα.Ζιβάγκο και καπαρτίνες για περισσότερο τζαζ-εκλεπτυσμένες εμφανίσεις.

Ορίστε και οι στίχοι ενός αριστουργήματος που υπάρχει μέσα στον δίσκο(σταθμό!)του Quincy J. με τίτλο <Body Heat>.Tο κομμάτι λέγεται <Everything must change> και είναι ένα από αυτά που ακούγονται στο πολύ ιδιαίτερο σετ που ξεκινά στις δώδεκα το μεσημέρι στο Mr Soul Radio.

<Everything must change
Nothing stays the same
Everyone must change
No one stays the same

The young become the old
And mysteries do unfold
Cause that's the way of time
Nothing and no one goes unchanged

There are not many things in life
You can be sure of
Except rain comes from the clouds
Sun lights up the sky
And hummingbirds do fly

Winter turns to spring
A wounded heart will heal
But never much too soon
Yes everything must change

The young become the old
And mysteries do unfold
Cause that's the way of time
Nothing and no one goes unchanged

There are not many things in life
You can be sure of
Except rain comes from the clouds
Sun lights up the sky
And butterflies do fly

Rain comes from the clouds
Sun lights up the sky
And music
And music
Makes me cry>

Κείμενο,φώτο & Μουσικές επιλογές:

Γιάννης Βασιλείου.

Η Μουσική σήμερα:

Δευτέρα, Αυγούστου 27, 2018

Αξεπέραστη Αληθινή Φωνή!

Είναι αυτό που λέμε Αληθινός Τραγουδιστής!
Το απίστευτα εντυπωσιακό είναι πως είτε ακούς τη φωνή του από ηχογράφηση σε studio, είτε σ' ένα απλό live δ ε ν   υ π ά ρ χ ε ι   δ ι α φ ο ρ ά!
Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
Την αφορμή για αυτό το απλό ποστάρισμα μας την έδωσε ένα τραγούδι του που ακούσαμε τυχαία από το αγαπημένο μας web radio... και έτσι ξαναθυμηθήκαμε τον Matt Monro.Tο <If i never sing another song> το οποίο ,προσωπικά, θεωρώ σαν ένα από τα πιο αισθησιακά,δυνατά τραγούδια όλων των εποχών.Ο λόγος είναι απλός : το ερμηνεύει μια από τις κορυφαίες,αληθινές φωνές που υπήρξαν στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα!Ο τρόπος που τραγουδάει και βγάζει <αυτό> που ακούμε είναι τόσο φυσικός σα να βαδίζει κάποιος.Και όμως το αποτέλεσμα που διεγείρει την αίσθηση της ακοής μας είναι μοναδικό!Αν βεβαίως μιλάμε την... ίδια γλώσσα και έχουμε κοινή αισθητική αντίληψη.Γιατί αυτό που κάνει τους ανθρώπους να ξεχωρίζουν(καθώς όλοι λίγο-πολύ κάνουν τα ίδια πράγματα)είναι ο τρόπος και η αισθητική.


Γιάννης Βασιλείου.



Matt Monro - If I never sing another song


Και για τoυ λόγου το αληθές


Η Μουσική σήμερα:




Κυριακή, Αυγούστου 26, 2018

Negro Summer club(1990)Το πρόγραμμα πριν από το πρόγραμμα!

Eπειδή η μουσική,μεταξύ άλλων,είναι και αναμνήσεις στο σημερινό flashback θα κάνουμε μια στάση σ'ενα από τα μεγαλύτερα (και πολύ προχώ για την εποχή του) επαρχιακά club της χώρας!
Το <Negro Summer Club>Kαλοκαίρι του 1990.Η πρώτη χρονιά λειτουργίας του Club χωρητικότητας τουλάχιστον 2000 ατόμων είναι γεγονός.Με πίστα στο κέντρο(άλλωστε εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στη εποχή της μετάβασης από τις Disco στo Club-Dance Floor)καθώς η τεράστια έκτασή του προσφέρεται και για κάτι τέτοιο.
Θα ακούσουμε μία ώρα από τις πρώτες ώρες του προγράμματος που παίζαμε και ακούγαμε ,τότε ,στο <Negro Summer club>.Μία ώρα με κομμάτια από το πρόγραμμα... πριν από το πρόγραμμα!

Βρήκαμε μια από τις κασσέτες με αργόμπητα σ' ένα από τα <προγράμματα υποδοχής>,όπως συνηθίζαμε να τα λέμε,το ξανακούσαμε και το απολαύσαμε και πάλι!
Θυμηθείτε μόνο πως αναφερόμαστε ακόμη στην καθαρά <αναλογική εποχή> του εικοστού αιώνα.Δεν υπάρχουν(εδώ τουλάχιστον)κινητά τηλέφωνα παρά μόνο σταθερά-αναλογικά και τηλεφωνικοί θάλαμοι.Ο κόσμος ενημερώνεται και διαβάζει <μπαγιατικά νέα> από τις εφημερίδες και τα περιοδικά(χωρίς να το ξέρει...)καθώς τη στιγμή που το κάνει κάτι άλλο έχει συμβεί που θα το μάθει τις επόμενες ημέρες κ.ο.κ,Η αλληλογραφία φτάνει μετά από μέρες στους ενδιαφερόμενους.Δεν υπάρχουν email,selfies(για τις οποίες γίνονται σχεδόν τα πάντα σήμερα...)και social media.
Μιλάμε για έναν άλλο(όσον αφορά την τεχνολογία)κόσμο.Ο οποίος έχει μια ,τουλάχιστον, πιο ξεκάθαρη <κοινωνική ταυτότητα>.Έτσι και οι d.j's.Μετριούνται στα δάχτυλα!Είναι το α και το ω μαζί με τα καθαρά ποτά  και την <πόρτα> στο χώρο.Δεν υπάρχει ytube και λίστες με <μασημένο φαγητό> για να τις βάλεις να παίξουν και να ξελασπώσεις...Και εδώ η Γνώση(σε συνδιασμό με το ταλέντο) είναι Δύναμη.Τα πραγματικά εργαλεία του ανθρώπου που έβαζε μουσική ήταν οι δίσκοι του.Οι δίσκοι βινυλίου.Στην προκειμένη τα Maxi singles!Το <διάβασμα> και η όλη διεργασία μέχρι να τα παρουσιάσεις στο κοινό(homework).Kαι δεν υπήρχε το σαζάμ για να σου πεί τι ήταν αυτό που άκουσες...Αν ήσουν τυχερός θα πλήρωνες μερικά χιλιάρικα για να αποκτήσεις μια κασσέτα!
Είναι ο ήχος και ορισμένα από τα κομμάτια που έπαιζαν καθώς το πλήθος συνέρρεε για να γεμίσει το club μέσα στην επόμενη ώρα.Καλοκαίρι.Αύγουστος.Σαββατόβραδο.
Τα δάχτυλα έχουν γίνει <ένα> με τα Mk2 και τα βινύλια.Οι άκρες των δαχτύλων σχεδόν ερωτοτροπούν με τα ποτενσιόμετρα του Numark που με λίγα εκατοστά πιο πάνω ... κάνουν τις καρδιές δυο χιλιάδων ατόμων να κτυπούν στο ρυθμό του μπάσου!Fascinating Rhythm!!!
Απίθανο,ρυθμικό Cool Tempo στην ανατολή των 90'ς που εξακολουθεί να αρέσει και να εμπνέει.
Υ.Γ: Έι, μην τα αντιγράψετε όλα...Αφήστε και κάτι για μετά...Ξέρετε εσείς..!

Κείμενο,φώτο,μουσικές επιλογές και οπτικοακουστικό υλικό από το προσωπικό μας αρχείο:
Γιάννης Βασιλείου.


Το σετ ξεκινά στις δώδεκα το μεσημέρι στο Mr Soul Radio




Η Μουσική σήμερα:



Τετάρτη, Αυγούστου 22, 2018

Funk Explosion vol. 5

Εδώ βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερη μουσική περιοχή.Το πέμπτο ωριαίο σετ της σειράς <Funk Explosion> έρχεται να ταξιδέψει τους φίλους του είδους σε μοναδικούς funk ρυθμούς από δίσκους βινυλίου τους οποίους ποτέ δε βαριόμαστε να ακούμε.Ας μην ξεχνάμε πως όταν έβγαιναν αυτοί οι δίσκοι βινυλίου ,από αξιόλογα συγκροτήματα και καλλιτέχνες ,τα κομμάτια που περιείχαν έπαιζαν όλα!
Το πρόγραμμα ξεκινά με τον George Clinton Live ...να ροχαλίζει(!) λίγο πριν ξεκινήσει το πρώτο κομμάτι του σετ <This is the Way We Funk With You>,δύσκολο κομμάτι για το <μέσο αυτί> όπως άλλωστε και η γνήσια επαναστατική-σάτιρα Funk μουσική των Parliament.
Τι να πούμε για τον Ray Parker Jr. του οποίου ο ήχος  είναι μια σχολή από μόνος του.Τα άλμπουμ του,είτε με το γκρούπ,είτε στην μετέπειτα σόλο καριέρα του, διαμάντια!
<Μore than one way to love a Woman>
Τα υπόλοιπα στο σετ που ξεκινά στις επτά το απόγευμα στο Mr Soul Radio.
Εάν ο πλανήτης εξακολουθεί να γυρίζει σωστά, αυτό... οφείλεται σ'ένα μεγάλο βαθμό στην Funk Μουσική!!!


Φώτο,κείμενο & Μουσικές επιλογές:

Γιάννης Βασιλείου.



Η Μουσική σήμερα:




Δευτέρα, Αυγούστου 20, 2018

Η Απιστία είναι(γένους θηλυκού)Αναγκαία!!!

Μας τα έχετε κάνει τσουρέκια(!)ορισμένες με τα περί απιστίας.Κάποιος πρέπει επιτέλους να σας πει πως ο πληθυσμός (ας μιλήσουμε για τη χώρα μας την Ελλάδα,αν και το φαινόμενο είναι παγκόσμιο, με ελάχιστες δημογραφικές-κοινωνικές εξαιρέσεις...) ανάμεσα σε Άνδρες και Γυναίκες ανέκαθεν ήταν υπέρ των γυναικών σε ποσοστό πάνω από εξήντα τοις εκατό(60%)!!!.Αυτό πρακτικά και αριθμητικά σημαίνει (αφήνοντας στην άκρη γκέι ,λεσβίες κ.λ.π....για να γίνει κατανοτή η <αναλογία> ...)πως οι ενεργοί σεξουαλικά <straight> άνδρες εκ των πραγμάτων και μόνο θα χρειαστεί να καλύψουν τις φυσικές σεξουαλικές ανάγκες κάποιων χιλιάδων άλλων <straight> γυναικών που ...περισσεύουν!!!
Υ.Γ:
Δεν φτάνει που την πέφτετε(εσείς ,οι ίδιες οι γυναίκες ,που τάχα μου διαμαρτύρεστε...) στους άνδρες των άλλων γυναικών(...με το δίκιο σας κάπου,γιατί και εσείς ψυχούλα και σώμα με ανάγκες έχετε...ε, μη φωνάζετε και από πάνω!

Το καλοκαίρι συνεχίζεται.


To set <Unexpected Lovers> ξεκινά στη μία το μεσημέρι (13.00 p.m.)στο Mr soul radio.

Σκίτσο,κείμενο & Μουσικές επιλογές :

Γιάννης Βασιλείου.


Η Μουσική σήμερα:



Κυριακή, Αυγούστου 19, 2018

Soul Factory vol.29

Άλλη μια ώρα υπέροχης soul μουσικής ,προηγούμενων δεκαετιών ,ηχογραφημένη με αυθεντικούς δίσκους βινυλίου συνθέτουν το εικοστό ένατο σετ της αγαπημένης σειράς <soul factory>.
Είναι πάλι αυτός ο γνώριμος ήχος με τις ξεχωριστές,αληθινές ενορχηστρώσεις και τις χαρακτηριστικές σόουλ ανδρικές και γυναικείες φωνές που μας φτιάχνουν (και) τα καλοκαιρινά πρωινά,τις νύχτες και τα απογεύματα.


Η μουσική που μπορούμε να ακούμε ατελείωτες ώρες χωρίς να μας κουράζει είτε το τέμπο ανεβαίνει και ο ρυθμός κάνει τα σώματα να εκπέμπουν μια αυθόρμητη σεξουαλικότητα,είτε κινείται σε χαμηλούς τόνους -αγγίζοντας μονοπάτια περισυλλογής,απόλαυσης ακόμη και διαλογισμού- η μαγεία αυτού του ήχου(της σουλ-ντίσκο) είναι μοναδική!

Το σετ ξεκινά στις δώδεκα το μεσημέρι στο Mr Soul Radio.

Κείμενο,φώτο &Μουσικές επιλογές από την προσωπική μας δισκοθήκη βινυλίου:


Γιάννης Βασιλείου.



H Μουσική σήμερα:



Κυριακή, Αυγούστου 05, 2018

Soul Factory vol.28

Summertime Groove!
Έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το εικοστό όγδοο σετ της πολυαγαπημένης σειράς <Soul Factory> που πηγαίνει στη δεκατία του '70,παίρνει τον ατόφιο αναλογικό ήχο (και τρόπο ζωής)εκείνης της εποχής και μας τον ξαναπαρουσιάζει μέσα από το θαύμα της σημερινής ψηφιακής εποχής.Τέλη δεκαετίας του '70.Η <μάστιγα του έρωτα> δεν έχει φθάσει ακόμα από την άλλη πλευρά του ατλαντικού ωκεανού.Το σεξ είναι πιο... ντροπαλό και τα όποια εγχώρια πορνοπεριοδικά της εποχής έχουν καλυμμένα τα επίμαχα ερωτικά σημεία με αστεράκια.Οι προύχοντες της τοπικής κοινωνίας βέβαια και όσοι είχαν κάποια <άκρη> με τα πρακτορεία τύπου,μπορούσαν να προμηθευτούν μαζί με τις καθημερινές εφημερίδες(μέσα στις διπλωμένες εφημερίδες(!) ή σε άλλες αυτοσχέδιες διακριτικές συσκευασίες)και τα original αμερικάνικα pornographic  magazines αυστηρά για ενήλικες. Οι γυναίκες,εκτός από τις ατόφιες μελαχρινές -που αποτελούν από μόνες τους μια ξεχωριστή κατηγορία-έχουν πλατινένια και κοκκινόξανθα ίσια μαλλιά με καρέ και άλλα φουσκωτά χτενίσματα.Κατακόκκινα χείλη που αποτυπώνονται επάνω στις γόπες των τσιγάρων και νύχια που υπόσχονται πολλά.Ψηλά χοντρά τακούνια και μίνι φούστες.
Η disco-soul -funky μουσική με  πολύ χρώμα ακούγεται στις πίστες των discothegue που θα μπορούσαν να μοιάζουν με ένα καζάνι σεξουαλικής απελευθέρωσης που μόλις είχε αρχίσει να σιγοβράζει. 
Στις <προχωρημένες πισίνες> όμως στην άλλη πλευρά του ατλαντικού ό ήχος είναι ακριβώς έτσι!
                                              
                                                                                                                               ...συνεχίζεται.


Tο σετ(1 ώρας) ξεκινά στις δώδεκα το μεσημέρι στο Mr Soul Radio

Κείμενο,φώτο & Μουσικές επιλογές:


Γιάννης Βασιλείου.



Η Μουσική σήμερα: