Το καλοκαίρι του 1982 κυκλοφορεί η ταινία <Οι Εραστές του Καλοκαιριού> και μαθαίνουμε για τα καλά τις απαράμιλλες και άγριες ομορφιές ενός Ελληνικού νησιού στις κυκλάδες.Το νησί αυτό σήμερα είναι ένας από τους πιο φημισμένους τουριστικούς προορισμούς όλου του κόσμου.
Ο κύριος πόλος έλξης του είναι το ηφαίστειο και όλα τα μυστήρια και τα μυστικά γύρω από αυτό.
Αρχές δεκαετίας του '80.'Αρχίζει να προβάλλεται στις σκοτεινές αίθουσες το <Summer Lovers>.
Είχαμε όλοι(εμείς οι νέοι)αναστατωθεί με την μαγεία της Σαντορίνης αλλά και με το υπέροχο,ρομαντικό-ερωτικό<τρίγωνο>που αποτελούσε το σενάριο(προχώ για την εποχή)της ταινίας.Δεν θα έλεγες πως ήταν κάτι το τρομερό σαν ταινία αλλά δεν θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητα τα νεανικά μάτια και τις αισθήσεις.Συν το γεγονός πως,κάτι τέτοιο,ήταν <φτιαγμένο> στα μέρη μας ήταν υπέρ αρκετό για να μας κάνει να θέλουμε να επισκεφτούμε το νησί.
To Soundtrack της ταινίας περιέχει πολύ γνωστά κομμάτια και μεγάλες επιτυχίες.Εμείς όμως σήμερα δεν θα ασχοληθούμε καθόλου με τα εμπορικά κομμάτια του δίσκου που συνόδευε την ταινία. Θα ασχοληθούμε λίγο με το άλλο τεράστιο μουσικό ρεύμα εκείνης της εποχής.
Μουσικά τότε,αρχές με μέσα της δεκαετίας του '80,ολόκληρη η Ευρώπη με αφετηρία τον ήχο της Βρετανίας(στην μετά Punk εποχή)κατακλύζεται από το New Wave.Είναι κατά κάποιο τρόπο το <νεανικό ροκ κίνημα>εκείνης της εποχής.Παρόλο που αργότερα αυτός ο μουσικός όρος γενικεύτηκε καθώς ακούμπησαν και συγχωνεύτηκαν σε αυτόν όλοι οι Synth & κιθαριστικοί ήχοι που ακολούθησαν.
Ένα από τα κειμήλια της δισκοθήκης μου είναι και αυτός ο δίσκος των Simple Minds με τίτλο
<Sister Feelings Call>Αυτός ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1981.Θεωρείται και είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους στην ιστορία του New Wave.Η νέα εποχή με την έναρξη της καινούργιας δεκαετίας,ο βιομηχανικός θόρυβος,οι μεγαλουπόλεις,τα αστικά κέντρα που όλο και διευρύνονται:Aρκεί να ακούσει κάποιος το <Theme for Great Cities>και μπαίνει κατευθείαν στο θέμα.
Δε χρειάζεται να πω τι δουλειά έχουν κάνει οι Kraftwerk ,ή οι Tangerine Dream τα προηγούμενα χρόνια(στα 70'ς!)και πόσο έχουν επιδράσει σε αυτά τα καταπληκτικά συγκροτήματα όπως ήταν οι Simple Minds.
Θα σα πως όμως ότι αυτός ο ήχος επηρέασε ολόκληρη την αξιόλογη Electro-Dance σκηνή στα 90'ς και πέρα...
Αυτό που θέλω επίσης να επισημάνω ειδικά για τέτοιους ήχους και παραγωγές είναι πως αυτές οι δουλειές δεν πρέπει να ηχογραφούνται κατά τη διάρκεια Live-συναυλίας και αυτές οι ηχογραφήσεις να ξαναπαίζονται μετά από δίσκους cd κ.λ.π..Είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει!
Αυτή είναι καθαρά η προσωπική μου άποψη.
Για εμένα μια συναυλία(καλή ή άσχημη) είναι <αυτό> που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή και τέλος._
Ποτέ δεν μου άρεσε-πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων- να ακούω σε δίσκο ηχογράφηση από συναυλία
(με τα παλαμάκια μέσα,τα σφυρίγματα και ό,τι άλλο μπορεί να περιέχει ένα live...)
Το θεωρώ απαράδεκτο και πεταμένα χρήματα.Για μένα η Μουσική γράφεται στο Studio.Είναι πεντακάθαρη και όσο μπορεί ο κάθε δημιουργός πιο τέλεια.Έχω δεί αρκετές συναυλίε.Και τους Simple Minds στην Αθήνα,έχω δεί και μου άρεσαν.Έχω ολόκληρη σχεδόν την δισκογραφία των Simple Minds.Αλλά δεν θα έπαιρνα ποτέ(έστω και αν μου το χαρίζανε)έναν δίσκο τους με περιεχόμενο μια συναυλία τους!Για να καταλάβετε τι ακριβώς εννοώ βάλτε,για παράδειγμα,να ακούσετε το <Theme For Great Cities> από συναυλία...και μετά ακούστε το ίδιο κομμάτι από Studio.
....
Το καλοκαίρι του 1984 παίζοντας Μουσική στο <Golden Beach>,σε μια κάπως πιό χαλαρή ώρα, γράφουμε μια κασσέτα με New Wave ...M o υ σ ι κ ή !
Σε μια <τρύπα> λίγων ημερών που βρήκαμε στην διάρκεια εκείνης της σεζόν,κλείσαμε αεροπορικά εισιτήρια με την <Ολυμπιακή>και,από το αεροδρόμιο,σε μισή ώρα βρισκόμασταν στο νησί!
Από αυτήν την κασέτα θα ακούσουμε κομμάτια σήμερα.
1.Marine Girls -Lazy Ways
2.Felt-My Face is on Fire
3.Simple Minds -New Gold Dream
4.Fun Boy Three -The Tunnel of Love
5.Billy Idol -Flesh For Fantasy
6.The Sound -Winning
7.Mecano - Links
8.Simple Minds-Some one Somewhere in Summertime
9.Cure -The Hanging Garden
10.Stranglers -Strange Little Girl
11.Simple Minds-Theme for Great Cities
12.Depeche Mode-People Are People
13.Siouxsie & the Banshees - Cascade
Υ.Γ. : Στα Φηρά,τότε, υπήρχε ένα μπαράκι το <Shock Wave>που έπαιζε τέτοια
ήταν το μεγαλύτερο ξενοδοχειακό συγκρότημα(και με υπόγεια διάβαση κάτω από τον δρόμο)που υπήρχε στην περιοχή.
Οι δύο στρογγυλές πίστες που είχε,τότε,το ξενοδοχείο <Holidays in Evia> (το οποίο ήταν μετά την Ερέτρια πηγαίνοντας για Αμάρυνθο)είχαν στην οροφή τους το χαρακτηριστικό ντεκόρ με τις μεγάλες μαργαρίτες.Μόλις που φαίνονται κάποιες από αυτές στη φωτογραφία.
Καθώς η σεζόν ξεκινούσε σιγά-σιγά την άνοιξη-και η ντίσκο δεν ήταν ακόμη σε λειτουργία-οι χώροι είχαν τραπεζάκια και οι πελάτες,τόσο εκείνοι που διέμεναν στο ξενοδοχείο όσο και οι επισκέπτες,μπορούσαν να καθίσουν και να πάρουν τον καφέ τους.Βέβαια,για να πήγαινε κάποιος στο ξενοδοχείο έπρεπε να διαθέτει μεταφορικό μέσον.Και κυρίως αυτοκίνητο.
Το οποίο,αυτοκίνητο,την δεκαετία του εβδομήντα δεν ήταν <κάτι> που μπορούσε να διαθέτει (πόσο μάλλον να κατέχει)ο καθένας!
Εκείνοι που είχαν δικά τους και καλά,ακριβά,αυτοκίνητα,εκτός από το κύρος που αυτομάτως αποκτούσαν μέσα από αυτό(καθώς λειτουργούσε ώς δείκτης του <κοινωνικού Status> της εποχής)είχαν και τις <καλύτερες>γυναίκες,τις <καλύτερες>γκόμενες,ή και τα δύο!...
Εισαγωγή
Με ένα τραγούδι που,απλά,είναι εκτός συναγωνισμού...
They Meet...
(Όλα τα λεφτά εδώ η εκτέλεση του <Get Off Your Aah and Dance>!Είναι περίπου στη μέση.Πολύ πιο κοσμοπολιτική από εκείνη των Foxy...)
Ασφαλή μαθήματα οδήγησης!
Pure Sex Seventies !
Δεν υπάρχει aids τότε.Το σεξ είναι πιο...αγνό!Και πιο... καθαρό!Όπως ακριβώς είναι και όλη η Μουσική στα Seventies!Σαφώς πιο δύσκολο και με πολλές απαγορεύσεις.Το πιο πιθανό ήταν πως για να μπορέσεις να πιάσεις ένα <μπούτι>θα έπρεπε να δώσεις λόγο ή να παντρευτείς(!)
Τα ήθη είναι σφιχτά και τα ταμπού τεράστια.
Αλλά όλο και κάποιος τρόπος βρίσκεται για να πάρεις μια κουταλιά από το <βάζο με το μέλι>!
Τα ακατάλληλα για ανηλίκους περιοδικά κυκλοφορούν με αστεράκια και στάμπες στα επίμαχα σημεία και είναι καλά κρυμμένα,μέσα στις καθημερινές εφημερίδες των κυρίων,προκειμένου να μπουν στα σπίτια.Υπάρχει διακριτική συμφωνία με τους εφημεριδοπώληδες για όλο αυτό!
Οι κινηματογράφοι που παίζουν τα Soft πορνό της εποχής είναι γεμάτοι από κόσμο και με όσο γίνεται πιο χαμηλό φωτισμό.
To <Holidays in Evia> εκείνα τα χρόνια ήταν από τους ελάχιστους χώρους στην περιοχή που μπορούσες να παίξεις και Τέννις!Αν εξαιρέσεις το νεοσύστατο,τότε, <Politia Tennis Club>Του Κ.Δροσόπουλου στην Κηφισιά δεν υπήρχε κάτι άλλο.Στη συνέχεια,μετά επί δημάρχου Γιάννη Σπανού,έγινε η ανάπλαση του χώρου στον <Βούρκο> και με τα πρώτα γήπεδα τέννις στην πόλη της Χαλκίδας.
Έχουν βγεί στην αγορά πια οι κλασικές κασέτες και αντικαθιστούν σταδιακά τις τετράγωνες κασσέτες των 8 Τράκ.
Σήμερα λοιπόν θα ακούσουμε δέκα τραγούδια από εκείνα που ακούγαμε τότε στo κασετόφωνo του αυτοκινήτου,των δικών μας,καθώς πηγαίναμε εκδρομές με ωραίους προορισμούς όπως για παράδειγμα το <Holidays in Evia>.
Υπήρχε μια μεγάλη αναδιπλούμενη κασετοθήκη στο αυτοκίνητο,όπου εκεί μέσα έβρισκες διαφόρων ειδών κασέτες(χωρίς τα κουτιά τους)από διαφορετικές χρονολογίες.
Ο Rod Stewart το 1971 είχε κυκλοφορήσει έναν δίσκο με τον τίτλο <Every Picture Tells A Story>.
Κάθε εικόνα είναι και μια ιστορία.
Πραγματικά αυτό που συμβαίνει σήμερα με την βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας,ύστερα από τόσες δεκαετίες,να μπορείς να επαναφέρεις μνήμες,πρόσωπα και καταστάσεις και να τα συνδέσεις με τη μουσική,μέσα από μια και μόνο εικόνα μοιάζει μαγικό!
Κρατάς στα χέρια σου μια φωτογραφία,για παράδειγμα,από το καλοκαίρι του 1989,και σκέφτεσαι:
που ήσουν τότε,με ποιούς ήσουν,τι έκανες,τι μουσική παιζόταν.Πως ήταν η μόδα,τα ρούχα,τα παπούτσια,οι συνήθειες των ανθρώπων και πολλά άλλα.
Διότι η μουσική,μεταξύ άλλων,είναι και αναμνήσεις.
Επειδή αυτή την περίοδο πραγματοποιώ μια λεπτομερή καταχώρηση χιλιάδων δίσκων,επαναπροσδιορίζοντας την δισκοθήκη μου,αυτή η φωτογραφία δεν θυμόμουν πως υπάρχει!Έπεσε τυχαία,στο πάτωμα,μέσα από τον δίσκο του Sydney Youngblood.(Λέτε και τα υπόλοιπα βινύλια,στα οποία δεν έχω φτασει ακόμα,να κρύβουν και άλλες εκπλήξεις?..)
Κατευθείαν πηγαίνω στο αρχείο μου με τις κασσέτες και κάνω στάση στις χρονιές
<Bridge-Scrabble>
To <Scrabble>ήταν από τους πρώτους χώρους στην πόλη,που δούλεψε καλοκαίρι(εντός)με
Air Condition!Μην ξεχνάτε ήταν η συνέχεια του <Bridge Garden>.
Τότε δεν υπήρχαν τα <Cafe> να στρώνουν με τραπεζοκαθίσματα τους χώρους και να δουλεύουν <All Season>!Η παραλία της Χαλκίδας είχε τις παραδοσιακές καφετέριες με εποχικό πόστο και απέναντι στα κάγκελα ή το <στρογγυλό>.Παλίρροια(η καφετέρια του ξενοδοχείου),<Ελαφίνο>,<Αργώ>,η <Αφροδίτη>στο κρηπίδωμα και κανά δυό ακόμα.Τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια περνούσαν μέσα από την παραλία και στάθμευαν κιόλας!
Η φωτογραφία αυτή στο πίσω μέρος της γράφει:Happening Ράδιο 1.Δεν θυμάμαι ούτε ποιός μας είχε βγάλει,ούτε σε ποιόν-ά ανήκει αυτός ο γραφικός χαρακτήρας.Πρέπει να είναι γυναικείος..
Από αριστερά,το παιδί με την πράσινη μπλούζα δεν το θυμάμαι.Μετά ο d.j.Λεωνίδας Μαρίνος,δίπλα του ο Αντώνης Δουραμάνης,που τότε είναι και στο Ράδιο 1,(σε καθήκοντα πορτιέρη)
και μετά η αφεντιά μου(!)με Τ-Shirt Quicksilver εποχής.
Εμείς τότε,ραδιοφωνικά, είμαστε στο <Ράδιο Χαλκίδα>.Η μεταγραφή στο <Ραδιο 1> θα γίνει περίπου έξι μήνες αργότερα.
Ως βασικός d.j. τότε στο <Scrabble>,όμως,ο Σταμάτης Δ.,το αφεντικό(!)ήθελε να είμαι και εγώ στην κονσόλα.
Θυμάμαι πολύ καλά όμως την Μουσική.Τα κομμάτια που παίζαμε,εκείνη την σεζόν στο Scabble,μέσα από τα προσωπικά μου Μουσικά Αρχεία.Ορισμένα από αυτά θα ξανακούσουμε στο σημερινό μας αφιέρωμα. Ο χώρος που τότε ονομαζόταν<Scrabble> σήμερα είναι τα παγωτά <Δωδώνη> και μέρος του Cafe Cinema.
Παραλία Νέας Αρτάκης.Το <Mαγικό Aκρωτήρι> στο τέλος του ορίζοντα.
Καλοκαίρι του 2001.
Καθώς ο αιγιαλός και η παραλία ολόκληρης της περιοχής αναδιαμορφώθηκε τα επόμενα χρόνια ο<χώρος>αυτός το <Cavo Ακτή>του Νίκου Σ.δεν υπάρχει σήμερα.Αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 2000,εξ αιτίας όλων εμάς,είχε φυσήξει ένας κοσμικός άνεμος εκεί.Από τις ελάχιστες περιπτώσεις που αρκετός κόσμος από την Χαλκίδα είχε κάνει,τόσο μαζικά,στέκι το <Cavo>,
στην N.Αρτάκη -Π.Φανερωμένη,για μπάνιο τα μεσημέρια(και Windsurf έβγαιναν όταν είχε αέρα...
Ο Νίκος ήταν και σερφάς!)και ποτό-φαγητό το βράδυ.
Πολύ καλή κουζίνα,καλοκαιρινά κοκτέιλ στο μπαρ και η Μουσική να μας ταξιδεύει.
Σαββατόβραδα:με Γιώργο <Gif>,Ελίνα Π.και τον <Κάου Μπόυ>πόρτα.Ο Μπάμπης κλασικά στον μπουφέ.Ο Μιχάλης Μ.κουζίνα,<τρελά μωρά> στο service και στο μπαρ η Αντωνία(Barbie)αλλά και ο Δημήτρης <Κόναν>!
Στην κονσόλα για την Μουσική,Γιώργος Κολινιάτης,Γιάννης Βασιλείου και Γιώργος Μηνάς για απίστευτες Μουσικές.
Δεν θεωρώ υπερβολή να σας πω ότι από όλα αυτά τα χρόνια που παίζω Μ ο υ σ ι κ ή
τα σετ που παίχτηκαν στο <Cavo> είναι από τα καλύτερά μου και από εκείνα που ευχαριστήθηκα περισσότερο.Τα κομμάτια αυτά αποτελούν μέρος της Μουσικής που ποτέ δεν βαριόμαστε να ακούμε ακόμα και σήμερα.
Από εκείνα,τα πρώτα καλοκαίρια της δεκαετίας του 2000 θα θυμηθούμε ορισμένα μόνο από τα τραγούδια-κομμάτια που ακούγαμε και χορεύαμε τότε.
Οι συναλλαγές μας γίνονται ακόμα με τις δραχμές(!)καθώς,εκείνη τη χρονιά,διανύουμε την μεταβατική περίοδο από το ένα νόμισμα στο άλλο και το ευρώ τότε έχει μόνο λογιστική χρήση.
Το επόμενο καλοκαίρι,του 2002,θα μας βρεί επίσης και στο <Cavo>όπου το Ευρώ είναι πια το νόμισμα που συναλλασσόμεθα.
Παρελθοντικά-Υπέροχα-ανέμελα και λιγότερο ανήσυχα καλοκαίρια!
Ο Γιάννης Βασιλείου διαλέγει 15 από τα Κομμάτια
που έπαιζε στο <Ακρωτήρι>!
1.Λένα Πλάτωνος-Ηδύποτο Ρουμπινί*
2.Daft Punk-Veridis Quo*
3.Avalanches -Since I Left You*
4.Bent -Always**
5.Kemopetrol - Child is My Name***
6.Gentle Waves-Falling From Grace*
7.Plaid -Pino Pomo*
8.Jask Feat.Joice -Beautiful*
9.Kluster Feat.Ron Caroll -My Love
10.Smurf & Perry -Lovin' You
11.E.Tsaligopoulou- Paramilito mou(N.P. Remix)**
12.Whiik & Misky - Clap Your Hands**
13.Africanism-Edony*
14.Ice T.-Money Power Woman***
15.Manu Chao -Mr Bobby**
Υ.Γ. :Το <Cavo> ήταν το σημείο που διοργανώθηκε το πρώτο Μεγάλο Πρωτάθλημα Pro Evolution Soccer(ίσως από τα πρώτα πρωταθλήματα σε ολόκληρη την Ελλάδα!)
Εποχές όπου το ραδιόφωνο είχε πολύ ιδιαίτερη και καθοριστική σημασία στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία του κόσμου.
Ο Γιάννης Βασιλείου και ο Σπύρος Σαββίδης διαλέγουν και ξαναθυμούνται δέκα(10)τραγούδια από το Μουσικό<Juke Box>,την Μουσική Ραδιοφωνική Εκπομπή τους(στο Ραδιο Ένα)το 1989-90.
Μουσική ενημέρωση,επιτυχίες και όχι μόνο,γρήγορα μουσικά αφιερώματα,διαγωνισμοί καθώς και επικοινωνία με τους ακροατές on Air ήταν η θεματολογία της ωριαίας εκπομπής του Σπύρου Σ.και του Γιάννη Β.εκείνο το χρονικό διάστημα στο <Ράδιο 1>.
Ας ξαναθυμηθούμε δέκα από τα τραγούδια που έπαιζαν εκείνα τα μεσημέρια στην εκπομπή τους.
1.Brendan Croker & the 5 O'Clock Shadows -No money at All
Σήμερα θα ξαναθυμηθούμε ορισμένα εξαιρετικά,εναλλακτικά ροκ ακούσματα που έπαιζε
ο Γιάννης Βασιλείου στο <Hard Rock Cafe> του Τάσου και του Δημήτρη Βολιώτη το 1993 στη Χαλκίδα.
Το <Hard Rock Cafe> για όσους θυμούνται ήταν το παλιό,κατ'εξοχήν,φοιτητικό στέκι,
η Pub <Figaro>.Παλιά μονοκατοικία πρώτου ορόφου με κεραμοσκεπή και πολλά δωμάτια σε διαφορετικές αποχρώσεις!Ιδιαίτερα χειμωνιάτικο Cult-Rock στέκι την δεκαετία του '80.(Το είχε ο Θανάσης που σήμερα διατηρεί φούρνο στην παλιά αγορά της πόλης.)Η είσοδος ήταν από το στενάκι της Οδού Επιμενίδου,ενώ τα παράθυρα και το μπαλκόνι ήταν επάνω από την οδό Αβάντων.Μεγάλη σκάλα από παλιό μωσαικό και βαρύ μαύρο κάγκελο σε οδηγούσαν επάνω στο χώρο.
Αμέσως μετά τη σύντομη πορεία του <Hard Rock Cafe>(στα 90's)το κτίριο,εσωτερικά κυρίως,άλλαξε εντελώς μορφή και έγινε το <Embargo> Club.
Όμως στο σύντομο,σχετικά,διάστημα που υπήρξε με την μορφή αυτή ο συγκεκριμένος χώρος
προλάβαμε και παίξαμε Α ρ ι σ τ ο υ ρ γ ή μ α τ α από εκείνη την ανεξάρτητη και εντελώς αντιεμπορική Ροκ περιοχή.Υποκουλτούρα με βάσεις και ιδιαίτερη Μουσική άποψη.Πολλά από τα παιδιά που το όνομά τους αναγράφεται στη φώτο του Post είχαν περάσει από τα πλατώ του <Hard Rock Cafe> χρωματίζοντας ο καθένας με τον τρόπο του εκείνα τα απογεύματα και τις νύχτες.
Ίσως ήταν το τελευταίο στέκι που έπαιξε τόσο εμπεριστατωμένα αυτόν το ήχο.
Λείπουν τέτοιοι χώροι σήμερα αλλά και τα μηνύματα που περνούσαν μέσα από τα τραγούδια.
Όπως και η Μουσική που τα συνόδευε. ....<We Are A Murder Of Crows Living On A Long Wire>....
1.Greg Sage- Straight Ahead
2.Green On Red - Cheap Wine
3.Screaming Blue Messiahs - I Want up
4.Green Pajamas - A murder Of Crows***
5.True West - It's About Time*
6.Giant Sand -Valley of Rain
7.Dream Syndicate -Tell me when It's Over
8.Libido Blume -Down For You is Up
9.Elvis Costello -Stalin Malone
(για τον Μπάμπη Σ. που έφυγε νωρίς)
10.Talking Heads -Mr Jones
11.Goran Bregovic/Iggy Pop -T.V. Screen
Υ.Γ. : Όταν είμστε έτοιμοι με το μοντάρισμα ολόκληρου του προγράμματος θα το ακούσουμε από το αγαπημένο web Radio.
<Oι καλύτερες επαγγελματικές συμφωνίες και το καλύτερο σεξ
συμβαίνουν έξω από τα προγραμματισμένα> Ένα δροσερό πρωινό του Ιούνη του 2007,έχοντας πάει στον σιδηροδρομικό σταθμό,για να υποδεχτώ μια φίλη μου που μόλις είχε φθάσει με το τρένο,πέφτω επάνω στο Γιώργο τον Σπύρου στην είσοδο του Mostar.
<Καμιά μουσική θα παίξουμε εδώ που μου αρέσει πολύ αυτό το μέρος>τον ρωτάω.
<Ναι,αμέ γιατί όχι> μου απαντά...
Η καθαρά προσωπική μου άποψη για το καλοκαιρινό Mostar,το ξαναγράφω,
γ ι α τ ο κ α λ ο κ α ι ρ ι ν ό Mostar είναι πως το θεωρώ ένα από τα κορυφαία cafe Bar όχι στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη!Αν η Χαλκίδα έχει τη δική της <Γαλλική Ριβιέρα>αυτή είναι το καλοκαιρινό Mostar!
Είχα,αυτό που λέμε,καψούρα να παίξω μουσική σε αυτό το σημείο.Και μάλιστα τότε που ήταν εντελώς ανοικτό από επάνω και η κονσόλα ήταν ακριβώς κάτω από τον πύργο του οποίου η απόληξη,ψηλά,κατέληγε στα φώτα που σε ειδοποιούσαν πότε πρόκειται να ανοίξει ή να κλείσει η γέφυρα.
Θες όλη αυτή η θέα με τα νερά του Ευρίπου να ανεβοκατεβαίνουν και να στριφογυρίζουν σαν τρελά, θες την γέφυρα να ανοίγει και να βλέπεις τα πλοία να περνούν,...
ο χώρος εκεί επάνω στο τεταρτημόριο της παλαιάς γέφυρας της Χαλκίδας είχε(όπως τουλάχιστον εγώ τον θυμάμαι)άλλα,διαφορετικά ενεργειακά πεδία.Σα να φύσαγε άλλος αέρας.Καθαρός.Αρκετά καλοκαιρινά βράδια τις προχωρημένες μεταμεσονύχτιες ώρες λες και φυσούσαν άλλοι άνεμοι εκεί επάνω.
Μπορεί όλη την ημέρα η πόλη να έλιωνε από τη ζέστη αλλά τη νύχτα,εκεί,ζητούσες φούτερ ή πανωφόρι.
Όλος ο χώρος ήταν από μόνος του μια Μουσική.Πόσο μάλλον όταν έπρεπε να βάλεις εσύ την μουσική για <ντύσεις> όλη αυτή την αίσθηση.
Μιλάω και με τον Χάρη Σ.και παίρνω μία ή δύο μέρες στην αρχή κάθε εβδομάδας(από Δευτέρα μέχρι Τετάρτη),αναλόγως πως πήγαινε το πρόγγραμμα και των υπολοίπων παιδιών που έπαιζαν τότε εκεί.Ο Κάκος Τ.,ο Γιώργος Μηνάς και κάποια άλλα παιδιά και από Αθήνα που δεν θυμάμαι.
Δεν θα μπορούσα φυσικά να είμαι ο <βασικός>d.j. του Mostar αλλά αυτό δεν με απασχολούσε καθόλου.Άλλωστε,καθώς τα χρόνια περνούν,ήταν η σειρά άλλων πιο νέων και πιο ορεξάτων που ήταν στα <ντουζένια τους> να πάιξουν και να κάνουν τον δικό τους κύκλο.Η επιθυμία μου,έτσι κι αλλιώς,είχε πραγματοποιηθεί!Αυτές οι δύο ή μία καθημερινές που θα έβαζα μουσική,μου ήταν υπέρ-αρκετές για να δώσω το μουσικό στίγμα μου ξέροντας ότι έπαιξα κι εγώ εκεί!Το Mostar,τότε,ήταν ήδη ένα φτασμένο μαγαζί.Δεν περίμενε εμένα.Και στην πραγματικότητα,δεν έχει <ανάγκη>από κανέναν Ντισκ Τζόκει.(Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που είχε συχνή εναλλαγή των D.j's)
Εδώ,θα ήθελα να ανοίξω μια παρένθεση για να περιγράψω πως χτίζεται ο <μύθος>ενός d.j.εν έτη 2020,τουλάχιστον μέχρι την εμφάνιση της πανδημίας.
Είναι πολύ πιο εύκολο,όπως κι αν το δεις,να παίξει κάποιος μουσική σε μια βραδιά ή κάπου με ένα συγκεκριμένο <θέμα> ,ή με ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής..
Πως πάνε οι <d.j.'s>,για παράδειγμα,και παίζουν στους γάμους τις ανάλογες μουσικές?Αυτό!
Δηλαδή,<κονσερβοποιημένα>έτοιμα μουσικά πακέτα για κάθε περίσταση.Τα βάζεις στο computer πατάς το κουμπί(play)και έφυγε!Super Star!
O D.J. σήμερα δεν χρειάζεται ούτε καν να ξέρει να μιξάρει.Το κάνουν τα μηχανήματα γι αυτόν!
Είναι τόσο όμορφα στημένο όλο αυτό ακόμα και από το να σου τραγουδάει μια μεγάλη-φωνή- φίρμα Play-Back.Σα να έρχεται ο <Χ>...d.j.,beat Maker(δεν αναφέρομαι σε ανθρώπους που γράφουν,συνθέτουν και παίζουν μουσική)να σου παίξει τη νέα του συλλογή.
Εσύ θα νομίζεις(το πιθανότερο είναι να μην σε νοιάζει κιόλας)πως τον ακούς σε real time και αυτός θα έχει βάλει το <αρχείο>,που το έχει παίξει και γω δεν ξέρω σε πόσες άλλες πόλεις-σημεία,να παίζει και θα κάνει πως μιξάρει και θα χορεύει.Βάλε και τις <Μιλφάρες>(με τους χιλιάδες followers)από δίπλα να κουνιούνται..και τα κινητά να αναβοσβήνουν,να γράφουν και να τα στέλνουν στα
social Media.Έγινε!
Όλο αυτό βέβαια δεν απαραίτητα κακό.Υπάρχουν και οι περιπτώσεις που για να μπορεί να φτιάξει κάποιος ένα τέτοιο μουσικό <πακέτο>που θα το ρίξει στην αγορά και θα το πάρουν και άλλοι και θα το ξαναπαίξουν και θα το ξαναχρησιμοποιήσουν ...να έχει ξοδέψει πραγματικά πολλές ώρες έμπνευσης και δουλειάς μέσα στα ακουστικά και τα μηχανήματά του.
Κλείνω την παρένθεση.
Mostar 2007
Τότε,τα <Event> και τα <Party> με τα διάφορα θέματα δεν είχαν ούτε τη συχνότητα ,ούτε τον χαρακτήρα που απέκτησαν τα επόμενα χρόνια.Περισσότερο έπρεπε οι d.j's που θα έπαιζαν μουσική,εκεί,να προσαρμοστούν με τη <γραμμή>του Mostar παρά οτιδήποτε άλλο.
Καθαρά mainstream προγράμματα,τελευταίες επιτυχίες και πολλά Ελληνικά.Ειδικά τις δυνατές,εμπορικές νύχτες της εβδομάδας(Weekend).
Δεν είναι υπερβολή:Xωρίς <Ελληνικά> δεν <στέκεσαι> σε τέτοιους χώρους.
Υπό αυτή την έννοια ήμουν πολύ ικανοποιημένος που είχα μια Δευτέρα,μια Τρίτη,ή μια Τετάρτη για να παίζω μουσική.Μπορούσα να είμαι πιο ευέλικτος και να κάνω,όσο μπορούσα,μια επιλογή και στα Ελληνικά.Ούτως ή άλλως το μαγαζί ήταν κάθε βράδυ <πίτα>!Εννοώ γεμάτο!
Μιλάμε για εποχή με σύνθεση Ζαπάτα,Νικόλ,Δίδυμοι στα μπαρ,Οδυσσέας και ο μοναδικός Νίκος Παπής!
Επειδή εκείνα τα χρόνια εκτός από τη μουσική και τα ραδιόφωνα ασχολούμαστε και με άλλες εμπορικές-επιχειρηματικές δραστηριότητες είμαστε,κατά ένα τρόπο, <ανενεργοί>ειδικά με τους τόσο εμπορικούς και μαζικούς χώρους διασκέδασης.Εκείνη την δεκαετία το <Mostar>δεν είναι απλά το meeting point της πόλης.
Αποτελεί σταθερά αυτό που κατά μια γενική έννοια ονομάζουμε <Celebrity Culture>,τοπικού και όχι μόνο χαρακτήρα.
Ο <Στεφανάκος> Γ.(που τότε τα <σπάει>!απέναντι στο Cinema-)με βοηθάει,δίνοντάς μου αρκετό εμπορικό υλικό εκείνης της περιόδου(και με πολλά Ελληνικά,εννοείται-εγώ του δείχνω άλλα πιο παλιά κομμάτια...)και αρχίζω το <διάβασμα>για να δω τι θα κρατήσω και τι θα απορρίψω.Παίζουμε μουσική από CD και με τα Lap Top,με το Virtual D.j.
Το face book και γενικά τα social Media,όπως τα ξέρουμε σήμερα,δεν έχουν φτάσει ακόμα στην Ελλάδα.Δεν έχουν φτάσει ακόμα εδώ ούτε selfies mania,ούτε instagram stories.Οι εκδηλώσεις τα Party και οι guest παρουσίες προβάλλονται,κυρίως,με αφίσες-έντυπα και ραδιοφωνικά σποτάκια.Πράγματα τα οποία σήμερα,στο σύγχρονο μάρκετινγκ,είναι σχεδόν ξεπερασμένα.Τρομερό έτσι?
Αnyway..
Ο κύκλος συνεργασίας μου με το <Mostar> θα ολοκληρωθεί λίγο πριν τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς καθώς ο <μέσα>κάτω χώρος... δεν με εμπνέει και δεν μου ταιριάζει.Και τούμπαλιν.
Το καλοκαίρι όμως ήταν από τις καλύτερες μουσικές και οπτικές αναμνήσεις.
Άσε που ήταν η χρονιά-μόνο τυχαίο δεν ήταν- που ο Ολυμπιακός(με Τάκη Λεμονή στον πάγκο έκανε το πρώτο μεγάλο διπλό στη Βρέμη.Το βλέπαμε στο lap Top(!)το ματς από link...)κέρδισε 1-3 στους ομίλους του Champions League την Βέντερ.
Ας θυμηθούμε τι έπαιζε ο Γιάννης Βασιλείου στο Mostar το καλοκαίρι του 2007.
Οι εντυπώσεις είχαν αποτυπωθεί,από ανθρώπους που μου ήταν άγνωστοι μέχρι τότε,με τον πιο απλό τρόπο,επάνω σε ένα κομμάτι(Mostar!)χαρτί:
Είναι λοιπόν μια απλή καθημερινή στο Mostar.Μόλις έχει δύσει ο ήλιος και ο ουρανός,γεμάτος πορφυρά χρώματα,στο βάθος μοιάζει με ξεθωριασμένο τριαντάφυλλο.Φυσάει ένα ελαφρύ αφροδισιακό αεράκι που αναμιγνύεται με τη θαλάσσια αύρα που ανεβαίνει από τον πορθμό του Ευρίπου.
Για κάποιο λόγο το μαγαζί από νωρίς είναι γεμάτο όμως από,κυρίως,ξένο κόσμο.Από τη γέφυρα που έχει ανοίξει,μάλλον εκτάκτως, περνούν μόνο γιότ!Δεκάδες,επιβλητικά,μεγάλα και πανάκριβα γιότ.
Δεν ξέρω πως μου ήρθε αλλά το πρώτο κομμάτι <θέμα> που έβαλα να παίξει στο Virtual D.j. όταν άνοιξα τον υπολογιστή ήταν αυτό!.... και συνέχισα να τακτοποιώ τα πράγματά μου και να ετοιμάζω την κονσόλα όταν συνειδητοποίησα πως συνέβαινε <κάτι> που δεν είχα ξαναζήσει ποτέ στη ζωή μου!
Ένα μαγαζί είχε σηκωθεί και χειροκροτούσε!
Ξαφνιάστηκα.Και ντράπηκα λίγο!Έσκυψα στα ράφια της κονσόλας και έκανα πως έφτιαχνα κάτι...
Σαν να μην ήμουν εγώ αυτός που είχε βάλει το κομμάτι.Μου άρεσε να σκέφτομαι πως αυτό θα μπορούσε,με κάποιο μαγικό τρόπο,να είχε γίνει μόνο του(!)και ο κόσμος να χειροκροτούσε έναν αόρατο d.j.!
Εδώ δεν είχαμε να κάνουμε με έναν d.j. που ακολουθώντας μια ροή προγράμματος στη διάρκεια της βραδιάς είχε <φέρει> το κοινό του σε σημείο να χορεύει εκστασιασμένο.
Βάλε και μερικά(?)σφηνάκια που θα είχαν πιεί μέχρι εκείνη την ώρα...
(Και τις ειδήσεις(!)να τους έβαζες θα χόρευαν!)
Εδώ ήταν μια χαλαρή ανυποψίαστη ώρα.Σε μια απλή καθημερινή ημέρα.Από εκείνες που αποτελούν το καταφύγειο των πολυ-επίπεδων και σύνθετων ανθρώπων.
Ας προχωρήσουμε στη λίστα με ορισμένα,μόνο,από τα κομμάτια που,κατά κύριο λόγο,έπρεπε να είναι εντελώς εμπορικά και τα είχαμε επιλέξει τότε για το
Mostar!
Chris Rea -Looking For the Summer
Arleta -Badida de co co
Vaya Con Dios -Pauvre Diable
Apurimac - Kokkino Tholo Feggari*
Elena Andujar -Perdi La Voz
Nancy & Lee
Frankie Valli & The Four Seasons-Beggin
Ziggy Marley - Drive
Ntalaras - H aItia eIsai eSY*
Filippos Pliatsikas & MCYinca-An Tha Mporousa ton kosmo tha allaza
O Leonidas kai oi Potes-Mhn arxizeis xana
ΕΥΣΤΑΘΙΑ & ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ-Θέλει Μαγκιά*
Akon - I Wanna Love You*
Locomondo - Pino & Paizo
D.J.Shadow - This Time
Gnarls Barkley -Crazy
Fish Go Deep & Tracey K.-The Cure & the Cause***
Martin Solveig -Cabo Parano**
Yves LaRock - Rise Up
Bob Sinclar -Love Generation
Mischa Daniels -Take me Higher
Enur ft.Natasja - Calabria
O.T.C.-Year of the Cat*
Mixalaras-Ela na kanoume erota
Tzoulia Alexandratou -Stoxos einai ta lefta
(Και μην μου πείτε πως δεν σας άρεσε,τότε,η Τζούλια γιατί μάλλον θα λέτε ψέματα...)
